حضرت مهدى ( عج ) در حالى كه رنگ از چهره جعفر پريده بود ، با رسوايى عقب نشست . 2 - در برابر ادعاى امامت جعفر : جعفر براى تصاحب جايگاه امامت بعد از درگذشت حضرت عسكرى عليه السلام تلاش‌هاى فراوانى كرد ، از جمله به يكى از شيعيان نامه‌اى نوشت و در آن ضمن معرفى خود يادآور شد كه من قيّم برادرم و امام پس از او هستم و دانش حلال و حرام ، آن اندازه كه مورد نياز است و نيز علوم ديگر نزد من است . فرد شيعه نسبت به مطالب نامه مشكوك شد ؛ از اين رو ، آن را به احمد بن اسحاق - از بزرگان شيعه و از ياران خاص امام عسكرى و امام زمان ( عج ) - ارائه داد . احمد ، نامه وى را همراه نامه‌اى كه خود نوشته بود ، خدمت حضرت فرستاد . در پاسخ به نامهء احمد ، توقيع مفصّلى از سوى پيشواى دوازدهم صادر شد كه با استدلال ، امامت ادعايى جعفر را رد كرده بود . محورهاى مهمّ توقيع حضرت عبارت است از : يادآورى تكرار بى جهت الفاظ و غلطهاى املايى نامه جعفر ، بيان فلسفهء آفرينش انسان و بعثت پيامبران و فرستادن كتاب براى هدايت انسان‌ها و تأكيد بر اهميّت بعثت رسول اكرم صلى الله عليه و آله و امامت جانشينان آن حضرت و برترى دادن آنان بر برادران و عموهاى خود در مصون داشتن ايشان از گناه و برخوردار ساختن آنان از خزانه دانش خود و . . . ، تكذيب ادعاى جعفر كه داناى به حلال و حرام الهى است و تأكيد بر اين كه وى ، حلال را از حرام ، درست را از نادرست و حق را از باطل و محكم را از متشابه تشخيص نمىدهد و حتّى حدود نماز و وقت آن را نيز نمىداند و اشاره به پاره‌اى از گناهان و لغزش‌هاى او و تأكيد بر اين نكته كه امامت جز در مورد حَسَنَين عليهما السلام در دو برادر جمع نمىشود . « 1 » 3 - در برابر ادعاى وراثت و تصاحب ميراث امام عسكرى عليه السلام : جعفر با حمايت دستگاه خلافت ، تمامى آنچه متعلق به امام عسكرى عليه السلام بود به‌عنوان تنها وارث آن حضرت ، تصاحب كرد ، حتّى نسبت به منزل مسكونى امام ادعاى مالكيّت كرد و خانواده پيشواى يازدهم را آواره ساخت و بعدها از دفن مادر امام عسكرى عليه السلام در كنار همسر و

--> ( 1 ) - ر . ك . احتجاج ، طبرسى ، ج 2 ، صص 279 - 281 ؛ بحارالانوار ، ج 50 ، صص 228 - 231 .