على رفيعى

144

تاريخ تحليلى پيشوايان (ع) (فارسى)

كرد كه اسمى از ايشان نبرم . چون كيسه را به آن شخص دادم تشكر كرد و گفت : اين كمك از ناحيه چه كسى است كه هر از چندگاه براى ما مىفرستد و زندگى يك سال ما را اداره مىكند ؛ ولى از امام صادق عليه السلام گلايه كرد كه برغم توانمندى به ما كمك نمىكند . « 1 » رئيس مذهب جعفرى ، براى تأمين معاش خانواده خويش در مزرعه كار مىكرد و مىفرمود : « انّى احِبُّ انْ يَتَأَذَّى الرَّجُلُ بِحَرِّ الشَّمْسِ فى طَلَبِ الْمَعيشَةِ » « 2 » دوست دارم مرد در جستجوى معاش ، رنج گرما و سوزش آفتاب را تحمّل كند . امام صادق عليه السلام ميوه شجره طيّبهء رسالت و از سلاله پاك پيامبر « رَحْمَةٌ لِلْعالَمينَ » و « . . . بِالْمُؤْمِنينَ رَؤُوفٌ رَحيمٌ » است ، از اين رو همچون جدّ بزرگوارش نسبت به امّت ، بسيار مهربان و دلسوز بود و سعى مىكرد در سختىها و تنگدستىها در كنار مردم و از نظر زندگى همسان با آنان باشد . زمانى مدينه دچار گرانى و كمبود ارزاق عمومى شد . امام عليه السلام به خدمتكار خود دستور داد همه مواد غذايى موجود در خانه را كه براى نياز چندين ماه كفايت مىكرد بفروشد و همچون مردم روز به روز و به مقدار نياز همان روز خريد كند و تأكيد كرد نان روزانه خانواده آن حضرت را نيمى از گندم و نيمى از جو قرار دهد و افزود : گر چه من توانايى آن را دارم كه همه را از گندم فراهم كنم ، ليكن دوست دارم خداوند مرا در موضعى ببيند كه اندازه‌گيرى در معيشت را به نيكويى رعايت كرده باشم . « 3 » امامت امام صادق عليه السلام در سال 114 هجرى رهبرى امّت را به دست گرفت . برترى آن حضرت در علم و دانش و ديگر كمالات ، بر تمامى مردم عصر خود و نيز نصوص و تصريحاتى كه از سوى پيامبر صلى الله عليه و آله و امام باقر عليه السلام بر امامت آن گرامى رسيده است ، امامت

--> ( 1 ) - مناقب ، ج 4 ، ص 273 و بحارالانوار ، ج 47 ، ص 54 . ( 2 ) - بحارالانوار ، ج 47 ، ص 57 . ( 3 ) - كافى ، ج 5 ، ص 166 و بحارالانوار ، ج 47 ، ص 59 .