و هر نيازمندى به وى مراجعه مىكرد از سفره و كمك‌هاى نقدى و جنسى آن حضرت بهره‌مند مىشد . امامت امام باقر عليه السلام در سال 95 هجرى پس از شهادت پدر بزرگوارش عهده‌دار منصب امامت شد . امامت آن گرامى از سوى امام سجاد عليه السلام بارها تصريح شد . ابو خالد كابلى مىگويد : به على بن حسين عليه السلام عرض كردم : پيشواى بعد از شما چه كسى است ؟ فرمود : فرزندم محمّد كه شكافنده دانش است . « 1 » شرايط سياسى - اجتماعى امام باقر عليه السلام در دوران امامت خود كه حدود نوزده سال به طول انجاميد ، با پنج نفر از زمامداران اموى معاصر بود : وليد بن عبدالملك ، سليمان بن عبدالملك ، عمر بن عبدالعزيز ، يزيد بن عبدالملك و هشام بن عبدالملك . تمام آنان بجز عمر بن عبدالعزيز كه نسبتاً عدالتخواه بود ، در ستمگرى و جنايت دست كمى از نياكان خود نداشتند و همواره سدّ راه اسلام و باعث اذيّت و آزار مسلمانان بويژه پيشواى آنان امام باقر عليه السلام مىشدند . آنان به همان مقدار كه به بنىاميّه مىرسيدند نسبت به علويان و شيعيان سخت مىگرفتند و آنان را از نظر سياسى و اقتصادى در تنگنا قرار مىدادند . به عنوان نمونه هشام بن عبدالملك در نامه‌اى به كارگزاران خود نوشت : نسبت به شيعيان سخت گرفته آنان را تحت فشار قرار دهيد . . . خونشان را بريزيد و از حقوق عمومى محرومشان كنيد . « 2 » در پى اتخاذ اين سياست خشن بود كه مورخان ، عصر حكومت وى را از نظر سياسى دشوارترين دورانها براى مردم ذكر كرده‌اند . « 3 »

--> ( 1 ) - بحارالانوار ، ج 46 ، ص 230 . ( 2 ) - الشيعة والحاكمون ، ص 114 . ( 3 ) - ر . ك : مروج الذهب ، ج 3 ، ص 205 و مختصر تاريخ العرب ، ص 139 .