على رفيعى
114
تاريخ تحليلى پيشوايان (ع) (فارسى)
فراهم كرده بودند با تمام توان به ايفاى رسالت الهى خويش كه تكميل نهضت خونين پدر و به ثمر نشاندن و به بهرهورى رساندن خونهاى پاك و مقدس شهدا بود ، همّت گمارد . تلاشهاى امام عليه السلام در اين زمينه در دو محور عمده خلاصه مىشد : نخست ، تبيين چهره واقعى قيام مقدس كربلا و اين كه حسين بن على عليه السلام فرزند پيامبر صلى الله عليه و آله است و اسرا ، اسراى آل محمّد صلى الله عليه و آله هستند ؛ و ديگر ، معرّفى چهره واقعى يزيد و افشاى جنايات او در ارتباط با اسلام و خاندان پيامبر صلى الله عليه و آله . اينك چگونگى انجام اين دو رسالت بزرگ را در سه پايگاه مهمّ كوفه ، شام و مدينه بررسى مىكنيم . در كوفه كوفه ، نخستين پايگاه مهمّى بود كه به فرمان عبيداللّه كاروان اسرا را بدانجا بردند . رسانههاى تبليغاتى ابن زياد سعى كرده بودند يزيد را در اين ماجرا پيروز جلوه دهند ، از اين رو از مردم خواستند به شكرانه اين پيروزى به جشن و شادمانى بپردازند و براى مشاهده آثار آن به تماشاى اسيران بيرون آيند . وضعيّت اسيران به هنگام ورود به كوفه آن چنان دلخراش و رقّتبار بود كه تماشاگران را تحت تأثير قرار داد و آنان را به گريه انداخت . امام سجاد عليه السلام با مشاهده گريه آنان ، خطاب به ايشان فرمود : « تَنُوحُونَ وَ تَبْكُونَ مِنْ اجْلِنا فَمَنْ ذَالَّذى قَتَلَنا ؟ ! » « 1 » نوحهسرايى مىكنيد و براى ( مظلوميّت ) ما مىگرييد ! پس چه كسى ( عزيزان ) ما را كشته است ؟ ! قافلهسالار كاروان اسارت تصميم گرفتند از موقعيّت پيش آمده بهرهبردارى نموده حقايق را بيان كنند . نخست حضرت زينب عليها السلام سخنرانى كرد و كوفيان را مردمى نيرنگباز و خيانتپيشه معرفى كرد كه جز خودخواهى ، گزافهگويى و چاپلوسى سرمايهاى ندارند و با جنايت خود در حق فرزند پيامبر صلى الله عليه و آله خشم خدا و عذاب هميشگى او را بر جان خريدند .
--> ( 1 ) - لهوف ، ص 63 .