و به وزن موى سرش نقره صدقه داد و نيز گوسفندى برايش عقيقه كرد . « 1 » كنيهء پيشواى دهم « ابوالحسن » است و چون اجداد بزرگوارش - امام كاظم و امام رضا عليهما السلام - نيز مكنّى به اين كنيه هستند ، محدّثان و راويان براى جلوگيرى از اشتباه ، امام كاظم را « ابوالحسن اوّل » ، امام رضا عليه السلام را « ابوالحسن دوّم » و امام هادى عليه السلام را « ابوالحسن سوّم » مىگويند . لقبهاى آن بزرگوار ، بنابر نقل ابن شهرآشوب عبارت است از : « نجيب » ، « مرتضى » ، « تقى » ، « هادى » ، « عالم » ، فقيه » ، « امين » ، « مؤمن » ، « طيّب » ، « متوكّل » و « عسكرى » « 2 » و مشهورتر از همه « هادى » و « نقى » است . اين القاب ، بيانگر بعضى از اوصاف و فضائل اخلاقى و كمالات معنوى آن امام همام است كه بيشتر از ديگر صفات در وجودش تجلّى پيدا كرده‌اند . از بعضى روايات بر مىآيد كه آن حضرت لقب « متوكّل » را پنهان مىداشته و از يارانش مىخواسته او را به اين لقب نخوانند . علت آن شايد اين بوده كه خليفهء عباسى معاصر آن حضرت - كه از سرسخت‌ترين دشمنان اهل‌بيت عليه السلام بود - به اين لقب خوانده مىشد . « 3 » پدر و مادر پدر پيشواى دهم ، حضرت محمّد بن علىالجواد عليه السلام است كه در دوره قبل به تفصيل تاريخ زندگىاش را مورد بحث و تجزيه و تحليل قرار داديم . و مادرش بانوى گرانقدر و با فضيلتى به نام « سمانهء مغربيّه » است كه به « سيّدهء ام‌ّالفضل » معروف بود . « 4 » محمّد بن فرج مىگويد : ابوجعفر محمّد بن على الجواد عليه السلام مرا خواست و فرمود : كاروانى كه برده فروشى در ميان آن است و كنيزانى همراه خود دارد از راه مىرسد . سپس

--> ( 1 ) - حياة الامام علىالهادى عليه السلام ، ص 15 . ( 2 ) - مناقب ، ج 4 ، ص 401 ، القاب ديگرى نيز براى آن حضرت ذكر شده است ( ر . ك : دلائل الامامة ، ص 217 ) . ( 3 ) - ر . ك : الفصول المهمّه ، ص 277 . ( 4 ) - مناقب ، ج 4 ، ص 401 .