على رفيعى

8

تاريخ زندگانى امام رضا (ع) (فارسى)

احدى با حلال و حرام الهى آشنا نمىشد ، چنان كه امام حسن عسكرى ( ع ) در نامه مفصّل و مهمّى به اسحاق بن اسماعيل نيشابورى مىنويسد : « لَوْلا مُحَمَّدٌ وَ الْاوصِياءُ مِنْ وُلْدِهِ لَكُنْتُم حَيارى ، كَالْبَهائِمِ ، لا تَعْرِفُونَ فَرْضاً مِنَ الْفَرائِضِ » . « 1 » اگر محمد ( ص ) و اوصياى او از فرزندانش نبودند شما سرگردان بوديد و چون بهائم هيچكدام از واجبات را نمىدانستيد . پيامبر گرامى اسلام نيز درموارد زيادى اهل‌بيت ( ع ) را باب علم شمرده است ؛ از جمله در اين حديث شريف مىفرمايد : « انَا مَدينَةُ الْعِلْمِ وَ عَلِىٌ بابُها ، فَمَنْ ارادَ المَدينَةَ فَلْيَأْتِ البابَ » . « 2 » من شهر علم و دانشم و على دروازهء آن است و هر كسى بخواهد به آن شهر درآيد ، بايد از دروازهء آن وارد شود . خداوند نيز در قرآن كريم فرموده است : « وَ أْتُوا الْبُيُوتَ مِنْ ابْوابِها » . « 3 » به خانه‌ها از در آنها وارد شويد . بنابراين براى شناخت درست اسلام و دستيابى به معارف بلند آن ، ابتدا بايد به در خانه اهل‌بيت رفت و نسبت به آن بزرگواران شناخت و معرفت پيدا نمود ، هر چند شناخت شخصيت والاى ائمه ( ع ) و پى بردن به ابعاد وجودى آن بزرگواران و درك كمّ و كيف زندگى آنان كار ساده و آسانى نيست ، ولى « ما لا يُدْرَكُ كُلُّهُ لا يُتْرَكُ كُلُّهُ » آب دريا را اگر نتوان كشيد * هم به قدر تشنگى بايد چشيد .

--> ( 1 ) - بحارالانوار ، ج 78 ، ص 376 ، چاپ تهران . ( 2 ) - همان ، ج 40 ، ص 87 . ( 3 ) - بقره ، آيهء 189 .