خلاصه حكومت هزار ماههء امويان همواره دستخوش فراز و نشيب بوده است . دوران حكومت بيست سالهء معاويه از خاندان سفيان و عبدالملك بن مروان از خاندان حكم ، در مقايسه با دورانهاى ديگر ، دوران اقتدار امويان بشمار مىرود . ولى خلفاى ديگر اين دودمان از نظر سياسى ، پيوسته دچار مشكل و مواجه با مخالفتها ، قيامها و شورشهاى مردمى بودند . دامنهء اين قيامها و شورشها در دوران حكومت مروان حمار ، آخرين خليفهء اموى به حدّى گسترش يافت كه اوضاع ، از كنترل خليفه بيرون رفت و سرانجام در سال 132 هجرى منجر به سقوط حكومت آنان شد . سرنگونى حكومت امويان ، معلول عواملى چند بود كه مهمترين آنها عبارت است از : 1 - ضدّيت حكمرانان اموى با اسلام . 2 - تشديد عصبيتهاى قومى . 3 - فشارهاى سياسى و اقتصادى بر مردم . 4 - كشمكشهاى درون دستگاه خلافت . با سقوط امويان ، بنى عباس بر مسند حكومت تكيه زدند . آغازگر حركت عباسيان براى به دست گرفتن قدرت ، ابوهاشم علوى بود . وى هستهء مركزى مبلغان و داعيان عليه حكومت امويان را تشكيل داد . پس از مرگ وى محمد بن على بن عبداللَّه بن عباس رهبرى تشكيلات مخفى مبلغان را بر عهده داشت . فرزندان او ، ابراهيم امام ، سفاح و منصور ، راه پدر را دنبال كردند . آنان از اوضاع نابسامان دوران مروان حمار و محبوبيّت خاندان پيامبر در ميان مردم بويژه خراسانيان ، بيشترين استفاده را كردند و با فرستادن ابومسلم به خراسان و ابوسلمه به عراق و پيروزيهاى پى در پى آنان ، توانستند خلافت را قبضه كنند . پرسش 1 - فراز و نشيب حكومت امويان را به اختصار بيان كنيد . 2 - اوج نابسامانيهاى سياسى حكومت مروانيان چه زمانى و پس از چه رويدادهايى بود ؟ 3 - عوامل سقوط حكومت امويان را برشماريد . 4 - چگونگى به حكومت رسيدن عباسيان را به اختصار ذكر كنيد .