درس ششم : : امامت حضرت امام صادق ( ع ) پس از رحلت پدر بزرگوارش امام باقر ( ع ) در ذيحجّه سال 114 هجرى قمرى در حالى كه 31 سال و اندى از سنش مىگذشت عهده‌دار منصب امامت شد . تعيين امامت براى اثبات امامت امام صادق ( ع ) پس از امام باقر ( ع ) دلائل زيادى وجود دارد ؛ از جمله : 1 - برترى آن حضرت در علم و دانش بر تمامى مردم زمان خود و اينكه او تنها وارث دانشهاى جدّش رسول خدا ( ص ) و پدران بزرگواش ، ائمّهء اطهار بود ، و نيز سلاح ويژه پيامبر ( ص ) ، در دست آن حضرت بود . و اينها همه نشانهء امامت است . 2 - تصريحات رسول خدا ( ص ) بر امامت آن حضرت پس از پدر بزرگوارش امام باقر عليهماالسّلام ؛ به عنوان نمونه جابر بن عبداللَّه انصارى از رسول خدا ( ص ) پرسيد : امامان از نسل على بن ابى طالب كيانند ؟ فرمود : حسن و حسين ، دو سرور جوانان بهشتى ؛ سپس على بن حسين ، سرور عبادت كنندگان زمان خود ؛ سپس محمد بن على ملقب به باقر ؛ و تو اى جابر در آينده نه چندان دور او را درك خواهى كرد . زمانى كه او را درك كردى سلام مرا به وى برسان ؛ سپس جعفر بن محمّد ، ملقب به صادق ؛ پس از او ، موسى بن جعفر با لقب كاظم ؛ بعد از وى ، على بن موسى الرضا ؛ سپس محمد بن على تقى ؛ سپس على بن محمد نقى ،