4 - خطاب به اسماعيل بن على : « جعفر بن محمّد از كسانى است كه خداوند دربارهء آنان فرموده است : « ثُمَّ اوْرَثْنَا الْكِتابَ الَّذينَ اصْطَفَيْنا مِنْ عِبادِنا « 1 » » و او از كسانى بود كه خداوند آنان را برگزيده است و نيز از پيشگامان در خيرات بود . » « 2 » 2 - مخالفان اعتقادى 1 / 2 - سنّى مسلكان معاصر امام ( ع ) : ابوحنيفه : الف - پيشواى مذهب ، جعفر بن محمّد ( ع ) فقيه‌ترين فردى است كه تا كنون ديده‌ام . « 3 » ب - اگر آن دو سال نبود ، نعمان به هلاكت رسيده بود . « 4 » ج - از ابوحنيفه پرسيده شد : نظر شما دربارهء اين مسأله كه فردى مالى را وقف عنوان « امام » كرده ( بدون آنكه اسم كسى را ببرد ) چيست و چه كسى مستحق آن است ؟ وى در پاسخ گفت : جعفر بن محمّد ( ع ) زيرا تنها او امام برحق است . « 5 » مالك بن انس : پيش از اين به برخى از اعترافات وى دربارهء امام صادق ( ع ) اشاره كرديم . « 6 » اينك نمونه‌اى ديگر : شخصيّتى با فضيلت‌تر ، دانشمندتر ، عابدتر و پرهيزگارتر از جعفر بن محمّد ( ع ) را نه چشمى ديده و نه گوشى شنيده و نه از خاطره كسى گذشته است . « 7 » ابن ابى ليلى : نوح بن درّاج مىگويد : به ابن ليلى گفتم : آيا اتّفاق افتاده است به خاطر گفته و نظر كسى از گفته و يا قضاوت خود صرف نظر كنى ؟ گفت : نه مگر به خاطر گفته

--> ( 1 ) - فاطر ، آيهء 32 . يعنى : سپس اين كتاب ( آسمانى ) را بر گروهى از بندگان برگزيده خود به ميراث داديم . ( 2 ) - تاريخ يعقوبى ، ج 2 ، ص 383 . ( 3 ) - ائمّتنا ، دخيّل ، ج 1 ، ص 481 . ( 4 ) - همان مدرك . سخن ابوحنيفه اشاره به دو سالى است كه وى در محضر امام صادق ( ع ) شاگردى كرده ، و از وجود مباركش بهره علمى برده است . ( 5 ) - همان مدرك ، ص 482 . ( 6 ) - به درس دوم رجوع كنيد . ( 7 ) - الامام الصادق ، مظفر ، ص 78 و الامام الصادق و المذاهب الاربعة ، ج 2 ، ص 333 .