« وَ اذا سَأَلَكَ عِبادِى عَنى فَانى قَريبٌ اجِيبُ دَعْوَةَ الدّاعِ اذا دَعانِ . » « 1 » و هنگامى كه بندگان من از تو در باره من سؤال كنند ، ( بگو : ) من نزديكم ، دعاى دعاكننده را به هنگامى كه مرا مىخواند ، پاسخ مىگويم . امام صادق ( ع ) از عميق ترين و بالاترين مرتبه شناخت و بلندترين مرتبه عبوديت حق برخوردار و از مصاديق بارز « رَضِىَ الّلهُ عَنْهُمْ وَ رَضوُا عَنْهُ » « 2 » بود ؛ بنابراين جاى شگفت نيست اگر نزد پروردگارش « مستجاب الدعوه » باشد و يا وجودش مظهر كراماتى باشد كه ديگران از ابراز آن ناتوانند ؛ و يا از راز دل افراد و اخبار و رويدادهاى آينده مطلع باشد . چه اينكه اينها - در مقابل مقام لقا و رضوان « الّله » « 3 » - پاداش اندكى است كه خداوند به بندگان شايسته و برگزيده خود مىدهد . در گفتگويى كه ميان امام جواد ( ع ) و عمربن فرج رُخّجى در باره آگاهى آن حضرت از اندازه و وزن آب دجله روى داده منشأ اين كرامتها همان مقام عبوديت و كرامت نفسانى امام ( ع ) دانسته شده است . عمربن فرج مىگويد : به امام جواد ( ع ) در حالى كه در كنار دجله بوديم عرض كردم : شيعيان شما مدعى هستند كه شما از اندازه و وزن آب دجله آگاهى داريد ؟ امام ( ع ) فرمود : آيا خداوند توانايى دارد كه اين دانش را به پشه اى از آفريده هاى خود بدهد يا نه ؟ عرض كردم : بلى ، خداوند قادر است . فرمود : من نزد خدا گرامى تر از پشه و از بسيارى از آفريده هايش هستم . « 4 » پس از اين مقدمه كوتاه ، به گوشه هايى از فضائل وكمالات نفسانى امام صادق ( ع ) اشاره مىكنيم .

--> ( 1 ) - بقره ، آيه 186 . ( 2 ) - مائده ، آيه 19 . ( 3 ) - خداوند در آيه 72 از سوره تو به بعضى از نعمتهايى را كه در آخرت به بندگانش خواهد داد ياد آور شده و در پايان مىفرمايد : « وَرِضْوانُ مِنَ اللَّهِ اكْبَرُ ذلِكَ هُوَ الْفَوْزُ الْعَظيم » خشنودى و رضاى الهى ( از همه نعمتهاى او ) بر تراست و اين است آن پيروزى بزرگ . ( 4 ) - الانوار البهيه ، ص 219 .