كه در اين صورت بوى بهشت را استشمام نخواهى كرد . از اين بيان امام ( ع ) مىتوان چنين نتيجه گرفت كه منصب كارگزارى در يك نظام بسيار حسّاس و لغزنده است ؛ يك لحظه غفلت و بىاعتنايى نسبت به حقوق بندگان خدا و دوستان اهل بيت ، موجب مىشود كه امام زمان از انسان ناخشنود گردد و بوى بهشت هرگز به مشام او نرسد ؛ در حالى كه دستگيرى اولياى الهى و حفظ حرمت و عزّت آنان موجب شادمانى و خشنودى امام زمان خواهد بود . كار فقط براى خدا امام صادق ( ع ) خطاب به شيعيان مىفرمايد : « اجْعَلُوا امْرَكُمْ هذا لِلّهِ وَ لا تَجْعَلُوهُ لِلنَّاسِ ، فَانَّهُ ما كانَ لِلَّهِ فَهُوَ لِلَّهِ وَ ما كانَ لِلنَّاسِ فَلا يَصْعَدُ الَى السَّماء » « 1 » كارتان را فقط براى خداوند منظور كنيد ، نه براى مردم ؛ زيرا آنچه براى خدا انجام گيرد مقدس است و خدايى ، و به او مىرسد ، ولى آنچه براى ( خشنودى ) مردم انجام گرفته باشد به آسمان بالا نمىرود . اين سخن امام ( ع ) با توجه به آيهء شريفهء : « الَيْهِ يَصْعَدُ الْكَلِمُ الطَّيِّبُ » « 2 » بيانگر اين است كه تنها كارى كه براى خدا انجام مىگيرد ، مصداق « كلام طيّب » است كه جنبه ملكوتى و صعود به سوى آسمان را دارد و بقيّه كارها چنين خاصيتى را ندارند ، در نتيجه هيچ نفع معنوى و اخروى نصيب انجام دهنده آنها نخواهد شد .

--> ( 1 ) - كافى ، ج 1 ، ص 213 . ( 2 ) - فاطر ، آيه 10 .