على رفيعى
232
تاريخ زندگانى امام صادق (ع) (فارسى)
اين سخن امام ( ع ) بيانگر اين است كه شرايط دستيابى به قدرت و حكومت با شرايط پيش از آن فرق مىكند . در دورانى كه حكومت در دست ديگران باشد ، در شرايط عادى و معمولى بهرهگيرى از نعمتهاى خدادادى دنيوى ، مثل پوشيدن لباسهاى فاخر و خوردن غذاهاى لذيذ براى امامان و شيعيانشان مانعى ندارد ، ولى اگر حكومت به دست آنان باشد ، آن سان كه در دست امير مؤمنان ( ع ) بود ، شرايط زندگى و ميزان بهرهگيرى از نعمتهاى دنيوى نيز همان شرايط امير مؤمنان و زندگى ساده و پر رنج آن حضرت خواهد بود و در چنين شرايطى ، ياران و وابستگان زمامدار و كارگزاران و دست اندركاران اداره نظام نبايد توقع داشته باشند كه در پرتو قدرت و حكومت ، به مال و منال و زندگى مرفه مادى برسند . و اين سخن امام صادق ( ع ) رهنمود بسيار ارزشمندى براى تمامى كارگزاران نظام مقدس جمهورى اسلامى است . در عين حال هشدارى است به همه آنان كه در صورت سوء استفاده از موقعيّت شغلى خود و روى آوردن به ماديات و رفاه طلبى ، « آتش دوزخ » را براى خود مهيّا مىكنند . برآوردن حاجت برادران ايمانى امام صادق ( ع ) در ضمن وصيّت مفصّلى به يكى از ياران گرانقدر خود به نام « عبداللَّه بن جندب » در زمينهء ارزش برآوردن نيازمنديها و گرفتاريهاى برادرانايمانى نزد پرودرگار فرمود : « يَا بْنَ جُنْدَبَ ! الْماشى فى حاجَةِ اخيهِ كَالسَّاع بَيْنَ الصَّفا وَ الْمَرْوَةِ وَ قاضى حاجَتَهُ كَالْمُتَشَحِّطِ بِدَمِه فى سَبيلِ اللَّهِ يَوْمَ بَدْرٍ وَ احُدٍ ، وَ ما عَذَّبَ اللَّهُ امَّةً الَّا عِنْدَ اسْتِهانَتِهِمْ بِحُقُوقِ فُقَراءِ اخْوانِهِمْ » « 1 » اى پسر جندب ! گام بر دارنده براى انجام حاجت برادرش ( در ثواب و پاداش نزد خدا ) همانند سعى كننده بين صفا و مروه است . و برآورنده حاجت وى ، همچون كسى است كه در راه خدا در نبردهاى بدر و احد به خون خود غلتيده است . خداوند هيچ امتى را
--> ( 1 ) -