امام صادق ( ع ) درباره آنان مىفرمايد : « سَمْعى وَ بَصَرى وَ بَشَرى وَ لَحْمى وَ دَمى مِنْ هؤُلاءِ بُرَآءُ ، بَرَى اللَّهُ مِنْهُمْ وَ رَسُولُهُ ، ما هؤُلاءِ عَلى دينى وَ دينِ آبائى . » « 1 » گوش ، چشم ، پوست ، گوشت و خون ( و خلاصه همه وجود ) من از غلات بيزار است . خدا و پيامبرش نيز از ايشان بيزارند . آنان با آيين من و پدرانم رابطه‌اى ندارند . پيشواى ششم در سخنى ديگر خطاب به شيعيان مىفرمايد : جوانان خود را از خطر غلات بر حذر داريد تا مبادا ايشان را فاسد كنند . غلات بدترين خلق خدا هستند ، بزرگى خداوند را كوچك مىشمارند و نسبت به بندگان خدا ادعاى ربوبيّت مىكنند ، سوگند به خدا ، غلات ، از يهود ، نصارا ، مجوس و مشركان بدترند . « 2 » امام ( ع ) گاهى افراد خاصى از اين فرقه را اسم مىبرد و چهره شيطانى آنان را براى مردم بر ملا مىساخت . به عنوان نمونه ، در تفسير آيهء شريفهء : « هَلْ انَبِّئُكُمْ عَلى مَنْ تَنَزَّلُ الشَّياطينُ تَنَزَّلُ عَلى كُلِّ افَّاكٍ أَثيمٍ » « 3 » فرمود : آنان هفت نفرند : مغيره ، بيان ، صائد ، حمزة بن عماره بربرى ، حارث شامى ، عبداللَّه بن حارث و ابو الخطّاب . « 4 » مبارزه امام ( ع ) با غلات به اين مقدار كه بر شمرديم محدود نمىشود . بلكه آن حضرت در موارد زيادى در برخورد خصوصى با افراد ، آنان را از خطر اين انديشه كفر آميز برحذر و به صراط مستقيم رهنمون مىساخت . « 5 » 6 - صوفيّه : در اوائل قرن دوّم هجرى در درون جامعهء اسلامى افرادى پيدا شدند كه

--> ( 1 ) - بحار الانوار ، ج 25 ، ص 298 . ( 2 ) - احْذَرُ واعَلى شَبابِكُمُ الْغُلاةَ لا يُفْسِدُوهُمْ فَانَّ الْغُلاةَ شَرُّ خَلْقِ اللَّهِ ، يُصَغِّرُونَ عَظَمَةَ اللَّهِ وَ يَدَّعُونَ الرُّبُوبِيَّةَ لِعِبادِ اللَّهِ ، وَ اللَّهِ انَّ الغُلاةَ لَشَرٌّ مِنَ الْيَهُودِ وَ النّصارى وَ الْمَجُوسِ وَ الَّذينَ اشْرَكُوا ( بحار الانوار ، ج 25 ، ص 265 ) . ( 3 ) - شعرا ، آيه 221 و 222 يعنى : آيا به شما خبر دهم كه شياطين بر چه كسى نازل مىشوند ؟ آنها بر هر دروغگوى گنهكار فرودمىآيند . ( 4 ) - رجال كشى ، ج 2 ، ص 577 و بحار الانوار ج 25 ، ص 270 . ( 5 ) - براى آگاهى از اين موارد به اثبات الهداة ، ج 3 ، ص 101 و 102 و كشف الغمه ، ج 2 ، ص 197 و بحار الانوار ، ج 47 ، ص 341 رجوع كنيد .