كتاب الرّدّ على المعتزلة فى امامة المفضول ، كتاب افعل و لا تفعل را نام برد . « 1 » عبداللَّه بن ابى يعفور عبداللَّه ، از اصحاب ويژه و والامقام پيشواى ششم ( ع ) بود . وى به چنان مرتبه‌اى از اطاعت و تسليم در برابر استاد و امامش دست يافته بود كه به آن حضرت عرض كرد : سوگند به خدا ، اگر انارى را دو نيم كنيد و بفرماييد اين نيمه حرام و آن نيم ديگر حلال است ، گواهى مىدهم ، آنچه را حلال دانسته‌ايد حلال و آنچه را حرام شمرده‌ايد ، حرام است . « 2 » امام صادق ( ع ) مراتب اطاعت و فرمانبرى شاگرد خود را به پيشگاه امامت چنين بيان مىكند : كسى را نيافتم كه پذيراى سفارش و فرمانبر دستور من باشد جز عبداللَّه بن ابى يعفور . « 3 » امام صادق ( ع ) در نامه‌اى كه پس از درگذشت عبداللَّه بن ابى يعفور به مفضل بن عمر نگاشته است ، مقام معنوى اين پرورش يافتهء مكتب خود را چنين مىستايد : سفارش من به تو همان سفارشى است كه به عبداللَّه بن ابى يعفور كردم . او به رحمت حق پيوست ، در حالى كه به عهد و پيمان خويش با خدا و پيامبر و امام زمانش وفا كرد . وى از دنيا رفت در حالى كه آثار پسنديده‌اى از خود بر جاى گذاشت ، كوششهايش قابل ستايش ، لغزشهايش بخشوده و خود ، مشمول لطف و رحمت خداى خويش قرار گرفت ، خدا و رسول او و پيشوايش از او خشنود بودند . سوگند به خويشاوندىام با رسول خدا ، در زمان ما كسى مطيع‌تر از او در برابر خدا و پيامبر و امامش نبود . او پيوسته چنين بود تا خدا به رحمت خود او را قبض روح كرد و به

--> ( 1 ) - معجم رجال الحديث ، ج 17 ، ص 32 - 33 ؛ الامام الصادق و المذاهب الاربعة ، ج 2 ، ص 74 . ( 2 ) - رجال كشى ، ج 2 ، ص 518 . ( 3 ) - همان مدرك ، ص 514 .