اين گفتگو ، گوياى آن است كه امام ( ع ) - حَتَّى جداى از علم امامت - از اوضاع عراق و حوادث آينده آگاهى داشت و با اطّلاع كامل مأموريّت خود را دنبال مىكرد . حاجِرْ « 1 » امام حسين ( ع ) نامه‌اى به مردم كوفه نوشت و توسط « قَيْس‌ِبْن‌ِمُسَهَّر » « 2 » فرستاد . امام ( ع ) در اين نامه ، ضمن اشاره به گزارش « مُسلِم‌بن‌عقيل » از كوفه ، تاريخ حركت خود از مكّه را اعلام كرد و نوشت : « هنگامى كه فرستاده‌ام نزد شما رسيد ، با سرعت و جدّيّت ، خود را آماده كنيد ، من همين روزها خواهم رسيد . » « قيس » با شتاب رهسپار كوفه شد . هنگامى كه به « قادسيّه » « 3 » رسيد ، نيروهاى « حُصَيْن‌َبن‌نُمَيْر » كه از سوى ابن زياد براى كنترل راهها از كوفه بيرون آمده بودند ، سر راه را بر او گرفتند . « قَيْس » براى آنكه نامه به دست دشمن نيفتد آن را پاره كرد . « حُصيْن » او را نزد عبيداللّه فرستاد . پسر زياد به بازجويى « قيس » پرداخت و از محتواى نامه و كسانى كه براى آنان نوشته شده بود ، پرسيد ؛ ولى « قيس » هيچ گونه اطلاعاتى نداد . عبيداللّه ، قيس را وادار كرد كه بر فراز منبر رود و به حسين ( ع ) بدگويد . قيس برمنبر رفت و پس از حمد وثناى الهى از على ( ع ) و دودمانش به نيكى ياد كرد و به

--> ( 1 ) - يكى از منزلهاى حجاج است كه قبل از معدن نقره قرار دارد « معجم البلدان ، ج 2 ، ص 204 . » ( 2 ) - در بعضى از منابع ، نام پيك امام ( ع ) « عبداللّه‌بن‌يقطُر » ، برادر رضاعى امام حسين ( ع ) ذكر شده است « ر . ك . مقتل الحسين ، خوارزمى ، ج 1 ، ص 228 . » احتمال دارد هر دو درست باشد و امام حسين دو نامه از بين راه براى مردم كوفه فرستاده باشد . از اين رو ، خوارزمى در مقتل الحسين اسم هر دو پيك امام ( ع ) را آورده است ، نام قيس را در ص 235 پس از فرود در كربلا . . . و نام عبداللّه بن يَقْطُر ( ابى مخنف « بُقْطر » ضبط كرده است و علّامه شوانى در پانوشت نفس المهموم ص 176 » مىنويسد : بُقْطُر بر وزن « بُرْتُنْ » و صحيح است نه « يقطر » به صيغهء مضارع ) را در ص 228 آورده ، منتهى كيفيّت شهادت هر دو را به يك نحو ذكر كرده است و همين امر اين احتمال را تقويت مىكند كه پيك امام ( ع ) يكى بوده منتهى در اينكه چه كسى بوده اختلاف است . ( 3 ) - فاصلهء آن تا كوفه پانزده فرسخ است « معجم البلدان ، ج 4 ، ص 291 . »