على رفيعى

55

تاريخ زندگانى امام حسين (ع) (فارسى)

پس از انتقال « مسلم بن عقيل » به « دارالأِماره » وگفتگويى كه ميان وى و « پسرمرجانه » رخ داد و عبيداللّه را بيش از پيش به خشم آورد ، نماينده حسين ( ع ) بر بالاى قصر برده شد و به شهادت رسيد . « عُبَيْداللّه » پس از شهادت « مسلم » دستور داد « هانى » را نيز به قتل رسانند . « 1 » پيكر پاك و بى سر اين دو يار فداكار امام حسين ( ع ) در خيابانهاى « كوفه » بر زمين كشيده و در محلّهء « كُناسَه » به صورت واژگون به دار آويخته شد و سرهاى مباركشان براى « يزيد » به شام فرستاده شد . « 2 » مورّخان ، تاريخ شهادت « مسلم » را روز چهارشنبه ، نهم ذيحجّه ( روز عَرَفَه ) ، يك روز پس از خروج امام حسين ( ع ) ازمكّه به مقصد عراق نوشته‌اند . « 3 » امام حسين ( ع ) در مكّه اقدامات يزيد در مكّه خبر هجرت حسين بن على ( ع ) به « مكّه » و استقبال گرم مردم اين شهر از فرزند پيامبر ( ص ) و ارتباط سران و چهره‌هاى سرشناس با آن حضرت ، همچنين خبر جنبش كوفه و دعوت كوفيان از امام حسين ( ع ) براى به دست گرفتن رهبرى و حكومت ، براى « يزيد » كه سرمست قدرت بود بسيار نگران كننده بود . از اين رو ، از راههاى گوناگون دست به كار شد تا دست امام ( ع ) را ازعراق كوتاه كرده ، نهضتش را در نطفه خفه سازد . وى ، براى اين منظور ، علاوه بر انجام اقداماتى در سطح عراق ، اقداماتى نيز در « مكه » انجام داد . نخست از طريق ديپلماسى وارد شد و در نامه‌اى به « ابن‌عبّاس » ضمن بيان سرپيچى امام حسين ( ع ) از بيعت وى و هجرت به مكّه ونيز يادآورى مكاتبهء مردم كوفه باآن حضرت ، نوشت : « . . . شما مىدانيد كه پيوند خويشاوندى ميان ما و شما حرمتى بزرگ دارد و حسين اين پيوند را

--> ( 1 ) - الارشاد ، ص 216 - 217 . و اللهوف ، ص 24 - 25 . ( 2 ) - مقتل الحسين ، مقرّم ، ص 190 - 191 . ( 3 ) - ر . ك . الارشاد ، ص 218 والكامل فى التاريخ ، ج 4 ، ص 36 .