تربيت پدر و مادر از نعمت وجود مربّى انسانيّت ، رسول گرامى اسلام نيز برخوردار بود . مسعودى مىنويسد : « رسول خدا ( ص ) در دوران كودكى امام حسين ( ع ) ، شخصاً متصدّى تغذيه ، تعليم و تأديب او بود . » « 1 » رسول گرامى اسلام ( ص ) نسبت به امام حسين و برادر بزرگش امام حسن ( ع ) علاقه و توجّه خاصّى داشت و آنان را باتمام وجود دوست مىداشت . « يَعلَى بن مُرَّه » مىگويد : « در خدمت پيامبر ( ص ) به مجلس مهمانى مىرفتيم ؛ در ميان راه به حسين ( ع ) كه مشغول بازى بود برخورديم . رسول گرامى ( ص ) به محض ديدن حسين ( ع ) جلو رفت و دستهاى خود را گشود . كودك از اين سو به آن سو مىگريخت و پيغمبر ( ص ) او را مىخندانيد تا آنكه او را گرفت ؛ دستى را زير چانه و دست ديگرش را پشت سر حسين ( ع ) گذارد و او را بوسيد و فرمود : « حسين از من است و من از حسينم ؛ خداوند دوست بدارد كسى را كه حسين را دوست مىدارد ؛ حسين سبطى از اسباط است . » « 2 » « خَيْثَمَةِ بْنِ سُلَيْمان » از « ابُو هُرَيْرَه » نقل مىكند كه رسول خدا ( ص ) فرمود : « خداوندا ! من حسين را دوست مىدارم پس تو هم او و دوستانش را دوست بدار . » « 3 » روزى رسول اكرم ( ص ) از كنار خانهء فاطمه ( س ) عبور مىكرد ، صداى گريه حسين ( ع ) را شنيد خطاب به دخترش فرمود : « مگر نمىدانى گريه او مرا مىآزارد ؟ » « 4 » بدون شك اين اظهار علاقه‌ها تنها يك اظهار علاقهء پدربزرگ نسبت به نوهء خود نيست ، بلكه ريشه آن بر علائق و مبانى عميق فكرى واعتقادى استوار است .

--> ( 1 ) - اثبات الوصيّه ، نشر رضى ، قم ، ص 140 . ( 2 ) - حُسَيْنٌ مِنى وَ انَا مِنْ حُسَيْنٍ ، احَبَّ اللّهُ مَنْ احَبَّ حُسَيْناً ، حُسَيْنٌ سِبْط مِنَ الْأَسْباطِ « سنن ابن ماجه ، ج 1 ، ص 51 ؛ حديث 144 و مقتل الحسين ، خوارزمى ، ج 1 ، ص 146 . » ( 3 ) - نور الابصار ، ص 139 . ( 4 ) - همان .