على رفيعى
26
تاريخ زندگانى امام حسين (ع) (فارسى)
سياست امام حسين ( ع ) در دوران معاويه بدون شك ، چهرهاى همچون امام حسين ( ع ) كه از پستان رسالت شيرخورده و در دامن ولايت پرورش يافته است ، نمىتوانست در برابر اعمال معاويه بى تفاوت باشد ؛ ولى مصلحت اسلام ايجاب مىكرد كه روش برادر را در پيش گيرد ؛ تنها گاهى در برابر ياوهگوييهاى او مىايستاد . « معاويه » پس از رسيدن به خلافت ، وارد كوفه شد و در سخنرانى خود در حضور امام حسن و امام حسين ( ع ) به امام مجتبى ( ع ) و پدر بزرگوارش ناسزا گفت . امام حسين ( ع ) بى درنگ برخاست تا پاسخ اهانتهاى معاويه را بدهد ؛ ولى امام مجتبى ( ع ) دست برادرش را گرفت و او را نشانيد . سپس خود با بيانى رسا و كوبنده پاسخ معاويه را داد . « 1 » امام حسين ( ع ) پس از شهادت برادرش نزديك به ده سال با معاويه معاصر بود و در اين مدّت ، سياست آن حضرت در برابر دستگاه سلطنت معاويه ، ادامهء سياست برادرش امام حسن مجتبى ( ع ) بود . قيام در برابر مفاسد و جنايات معاويه را در شرايط موجود به مصلحت اسلام نمىديد ولى سكوت را نيز جايز نمىدانست و در هر فرصت ، با نوشتن نامه و يا برخورد حضورى ، سياست معاويه را محكوم مىكرد . اينك دو نمونه : 1 - معاويه پس از شهادت امام حسن مجتبى ( ع ) راه را براى ولايتعهدى فرزند آلوده خود « يزيد » هموار ديد ؛ از اين رو ، نخست از مردم شام براى وى به عنوان وليعهدى بيعت گرفت . پس از آن براى عمّالش در سراسر كشور نوشت كه بى درنگ براى « يزيد » از مردم بيعت بگيرند . مردم مدينه و در رأس آنان « حسين بن على ( ع ) » از بيعت « يزيد » سرباز زدند و علناًبه مخالفت برخاستند . فرماندار مدينه « مروان بن حَكَم » جريان را به معاويه گزارش كرد . معاويه كه مروان را در اجراى مأموريّت مورد نظر خود ضعيف مىديد ، بىدرنگ او را بر كنار كرد و « سعيدبن عاص » را كه فردى جلّاد و خونخوار بود جايگزين وى نمود . « معاويه » به فرماندار جديد خود نوشت :
--> ( 1 ) - مقاتلالطالبين ، ص 46 و شرح نهج البلاغه ابن ابى الحديد ، ج 4 ، ص 16 « چهار جلدى چاپ بيروت . »