« آنگاه كه وقت نماز مىرسيد ، رسول خدا ( ص ) بطور مخفيانه و بدور از چشم عمويش ابوطالب و ديگر عموها و خويشانش به سوى دره‌هاى اطراف مكّه راهى مىشد و على بن ابىطالب نيز او را همراهى مىكرد و هر دو با هم نماز را بجاى مىآوردند و غروب كه مىشد برمىگشتند و گاهى نيز در بين راه توقف مىكردند . روزى ابوطالب آن دو را در حال نماز مىبيند ، سؤال مىكند كه اى فرزند برادرم اين چه آيينى است كه برگزيده‌اى ؟ گفت : دين خدا و فرشتگان خدا و رسولان خداست . دين پدرمان ابراهيم است . . . و در روايتى ديگر آمده است كه ابوطالب به فرزندش على ( ع ) گفت : اى پسرم اين چيست كه بر آن شده‌اى ؟ گفت : اى پدرم من به خدا و رسول او ايمان آورده‌ام ، و آنچه را كه از طرف خدا آورده است تصديق نموده‌ام و با او نماز گذارده‌ام . . . » . « 1 » ايمان على ( ع ) در گفتار ديگران « وَالسَّابِقُونَ السَّابِقُونَ أُولئِكَ الْمُقَرَّبُونَ » « 2 » ؛ آنان كه در ايمان بر همه پيشى گرفتند ، آنان مقربان درگه حقّند . فصل بن روزبهان ، « 3 » كه از بزرگان اهل سنت است در كتاب « ابطال الباطل » آورده است : « در روايتى كه از اهل سنت نيز نقل شده « 4 » آمده است كه : « پيشتازان امتها سه كس مىباشند : مؤمن آل‌فرعون ، حبيب نجار و على بن ابىطالب ، و بىشك على در قبول اسلام از همه پيش است و داراى فضايلى است كه بر هيچ كس پوشيده نيست » . « در برخى منابع اهل سنت « 5 » آمده است : « طلحة بن شيبه به خود باليد و گفت : من به سرپرستى كعبه سزاوارترم چون كليدش به

--> ( 1 ) . ابن ابىالحديد ، شرح نهج‌البلاغه ، ج 3 ، ص 251 ( خطبه 238 ، قاصعه ) . ( 2 ) . سوره واقعه ( 56 ) / 10 و 11 . ( 3 ) . فضل بن روزبهان ، از دانشمندان متعصب اهل‌سنت است كه كتاب « ابطال الباطل » را ردّ كتاب « نهج‌الحق » علامه حلى نوشته است . ( 4 ) . سيوطى ، جلال الدين ، الدر المنثور ، ج 5 ، ص 262 ؛ ابن عساكر ، تاريخ مدينهء دمشق ، ج 42 ، ص 313 . ( 5 ) . - صحيح بخارى ومسنداحمدبن‌حنبل ( رك : ينابع‌المودة ج 2 ص 144 و 400 )