عظيم عظيم پور

165

امام على (ع) در نهج البلاغه (فارسى)

روانه شدند و پيشاپيش ، مراقبان و نگهبانانى را در اطراف منزل آن حضرت گمارده بودند كه مبادا پيامبر از منزل خارج شود و آنها از انجام مأموريت خود ناكام برگردند . رسول خدا ( ص ) براى نجات جان خود و انجام رسالت پيامبر وهدايت بشريّت ، تدبيرى انديشيد كه كسى به جاى او در بسترش بخوابدتا آن حضرت از چنگال كفّار و مشركين مكّه جان سالم بدر ببرد . او براى اين امرِ بسيار خطير ، شايسته‌تر و جوانمردتر از على ( ع ) نيافت . آنگاه كه به على ( ع ) اين پيشنهاد را عرضه كرد ، او با كمال اخلاص و صداقت و با دنيايى از شجاعت و جوانمردى جان خود را در طبق اخلاص گذاشت و براى نجات جان شريف نبى اكرم ( ص ) در بستر او خوابيد . اين شجاعت و دلاورى على ( ع ) بقدرى وصف‌ناپذيرا ست كه هر قلم رسا و زبان گويا از نگارش و گفتار در باره آن درمىماند ، كه اهل آسمان و زمين از اين شجاعت بىنظير مبهوت و متحير گشتند . محمد جواد مغنيه در كتاب خود « فضائل الامام على ( ع ) » نقل كرده است كه : « روزى عايشه به پدرش افتخار ورزيد و گفت او « ثانى اثنين فى الغار » بود . ( پدرم در غار يار و همراه رسول خدا بود . ) يكى از اصحاب به او گفت : فرق بسيار است بين كسى كه به او گفته شد : « لا تَحْزَنْ إِنَّ اللَّهً مَعَنا » و كسى كه در بستر رسول خدا ( ص ) خوابيد و در حالى كه مىدانست بجاى رسول خدا ( ص ) كشته مىشود و خدا در شأن او اين آيه را نازل فرمود : « وَ مِنَ النَّاسِ مَنْ يَشْرىِ نَفْسَهُ ابْتِغاءَ مَرْضاةِ اللَّهِ . . . » . « 1 » شجاعت على ( ع ) بىنظير است ، شجاعتى است كه از مفهوم بسيار وسيعى برخوردار است ، شجاعتى است كه با ايمان واقعى قرين است . هرگونه حركت و جنبش على ( ع ) زير مراقبت شديد قدرت ايمان است . شجاعت على ( ع ) دو شجاعت است : هم شجاعت برون است و هم شجاعت درون ؛ هم توان ستيز و قوت قلب دارد و فنون رزمى مىداند و هم تملك نفس و چيرگى بر هوى را صاحب است . چه بسا كسانى از شجاعت و قدرت برخوردارند امّا بخاطر نداشتن تقواى الهى و غالب نيامدن بر هواهاى نفسانى ، آن را در راههاى انحراف و رسيدن به اهداف و اغراض شخصى به كار مىگيرند . امّا

--> ( 1 ) . محمد جواد مغنيه ، فضائل الامام على ( ع ) ، ص 29 .