فراوانى كه دانشمندان و متفكران پيشين و معاصر در فضايل و شخصيت اين امام وارسته نوشته شده‌اند مانند برگىاست از باغستانى بزرگ . و آنچه تاكنون در مورد على ( ع ) به ما رسيده است قطره‌اى است از درياى بيكران ، زيرا ابعادى كه در او پنهان است خيلى بيشتر از آن چيزى است كه به ظهور رسيده است . تمام انديشمندان و فضلا - بويژه آنان كه در شخصيت اين معجزهء الهى سخن‌سرايى كرده‌اند يا مجموعه‌هايى گرد آورده‌اند - اعتراف دارند كه حقيقت را درنيافته‌اند اگر چه به شرح و تفسير و تبيين پرداخته باشند . چگونه ممكن است ، شخصيتى كه مظهر اسماء الهى بوده و ابعاد مخفى او بيشتر از ابعاد ظاهرش باشد در تمام ابعادش براى ما انسان‌ها متجلى گردد ؟ ! اگر معماى « سلونى قبل ان تفقدونى . . . « 1 » » يا « وَ هَبْنىِ صَبَرْتُ عَلَى حَرِّنَارِكَ ، فَكَيْفَ أَصْبِرُ عَنِ النَّظَرِ إلَى كَرَامَتِكَ . . . « 2 » » يا « ضربة على فى يوم الخندق افضل من عبادةالثقلين « 3 » » و صدها معماىديگر حل‌شود ، برخى از ابعاد شخصيت آن حضرت نيز جلوه‌گر مىشود . آنچه بديهى و بى نياز از استدلال است اين است كه اگر از اين همه الگوها و نمودهاى نهج‌البلاغه تنها عدالتِ علىگونه در جامعه پياده شود . بسيارى از نابسامانىها و مشكلات جامعه ما حل خواهد شد و ليكن ما در شناختن و شناساندن على ( ع ) و نهج‌البلاغه اندر خم يك كوچه‌ايم . اگر امروز على ( ع ) در بين ما نيست ، نهج‌البلاغه كه نه تنها نهجِ بلاغت است ، بلكه نهج تمام كمالات و ابعاد مختلف شخصيت آن حضرت است ، در بين ما وجود دارد و همچون منبعى خروشان و سرچشمه‌اى جوشان وصل به درياى بيكران معارف الهى است و نه تنها راهبر و پيشتاز براى قرنى و نسلى است ، بلكه براى تمام نسلها و قرن‌هاى متمادى در طول حيات بشريت است . پروردگارا به شكرانه وجود اين نعمت ستُرگ ، دانشمندان ، معلمان و استادان ما را برآن دار كه دل‌هاى جوانان ما و فرزندان امّت اسلام را با نهج‌البلاغه و كلام على ( ع ) پيوند

--> ( 1 ) . ر . ك : نهج البلاغه ، خطبه 189 و خطبهء 93 . ( 2 ) . ر . ك : قمى عباس ، مفاتيج الجنان ، ص 116 ( فرازى از دعاى كميل ) ( 3 ) . ر . ك : رحمانى همدانى ، الامام على ( ع ) ، ص 606 ؛ احمدى ميانجى ، موافق الشيعه ، ج 3 ، ص 123 .