عظيم عظيم پور

156

امام على (ع) در نهج البلاغه (فارسى)

و امام ( ع ) در فرازى ديگر از سخنان گرانقدر خويش ، از سابقهء جهاد و مبارزه در راه خدا و فداكارى و از خود گذشتگى در دفاع از رسول خدا ( ص ) در سخت‌ترين شرايط ، مىفرمايد : « وَلَقَدْ عَلِمَ الْمُسْتَحْفَظُونَ مِنْ أَصْحابِ مُحَمَّدٍ صَلّى اللَّهُ عَلَيْهِ و آلِه أَنىّ لَمْ أَرُدَّ عَلَى اللَّهِ وَلا عَلى رَسُولهِ ساعَةً قَطُّ . وَلَقَدْ واسَيْتُهُ بِنَفْسى فِى المَواطِنِ الَّتى تَنْكُصُ فيهَا الْأَبْطالُ وَ تَتَأَخَّرُ فيهَا الأَقْدامُ نَجْدَةً أَكْرَمَنِى اللَّهُ بِهَا . . . » « 1 » ؛ از ياران محمّد ( ص ) آنان كه حافظان اسرار و امانت‌داران كتاب و سنّت مىباشند ، نيك مىدانند كه من حتى يك ساعت از فرمان خدا و رسول او دور نبوده‌ام و با جان خود رسول خدا ( ص ) را در جاهايى يارى نموده‌ام كه دليران به عقب برمىگشته و گامها باز مىماندند . و اين بخاطر شجاعتى بود كه خداوند مرا بدان گرامى داشت . على ( ع ) و عشق او به شهادت در راه خدا عشق به شهادت در هر فرد بستگى به مرتبهء شناخت او از خداوند متعال دارد و نهراسيدن از مرگ به درجه تقوا و ايمان مربوط مىگردد . از آنجا كه مراتب شناخت خداوند و درجات ايمان و تقوا در انسان‌ها متفاوت است ، عشق به شهادت و نهراسيدن از مرگ نيز در همه به يك اندازه نيست . اكثر انسان‌ها به خاطر نداشتن شناخت واقعى از ذات اقدس حق و ضعف در تقواى الهى ، از آخرت غفلت ورزيده و به دنيا و متعلّقات آن دل بسته‌اند . و هر قدر اين دلبستگى و علاقهء به دنيا شديدتر باشد ، جدا شدن از آن سخت‌تر و ناگوارتر خواهد بود و براين اساس بسيارى از افراد بشر از مرگ مىترسند و از هر صحنه‌اى كه احتمال مرگ در آن باشد گريزانند . و حتى عزرائيل را كه يكى از فرشتگان مقرّب الهى است ، باشكل و قيافه‌اى بسيار وحشتناك تجسم مىكنند ، غافل از اين كه عزرائيل به عنوان يكى از فرشتگان الهى از سوى آفريدگار يكتا ، مأموريت گرفتن جان انسان‌ها را دارد ، همان‌گونه كه جبرئيل امين مأموريت رساندن وحى به پيامبران الهى را داشته است .

--> ( 1 ) . همان ، خطبه 197 .