داشت ، از قدرت رزمى بىنظيرى برخوردار بود و هيچ كس ياراى مقاومت و رويارويى با او را نداشت و در تمام فنون جنگى در اوج مهارت و چيره‌دستى بود . علامه حلّى در كتاب « نهج الحق » به نقل از مسند احمد بن حنبل و صحيح بخارى و صحيح مسلم و جمع بين صحاح سته روايتى را از عبداللَّه بن بريده آورده است كه مىگويد : « از پدرم شنيدم كه مىگفت : خيبر را محاصره كرديم ، پرچم را ابوبكر گرفت امّا برگشت و فتحى بدست او صورت نگرفت ، روز بعد عمر پرچم را بدست گرفت امّا بدون پيروزى برگشت . اين حالات براى مردم سخت و طاقت‌فرسا بود ، كه رسول خدا ( ص ) فرمود : « إِنّى دافِعٌ الرّايةَ غَداً الى رَجُلٍ يحبُّ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ وَ يُحِبّه اللَّهُ وَ رَسُولُهُ كَرّارٌ غَيْرُ فَرّارٍ ، لايَرْجِعُ ، حَتّى يَفْتَحَ اللَّهُ لَهُ . . . » « 1 » . محور شجاعت امام ( ع ) دفاع آگاهانه از حق بود امام على ( ع ) در مسير مبارزاتش هميشه بصيرت و بينايى داشت و در دفاع از حق لحظه‌اى غفلت نورزيد و در هيچ جنگى شمشير و خونريزى را بر منطق و هدايت مقدّم نداشت . امام ( ع ) به خاطر آگاهى و بصيرت نافذى كه نسبت به فتنه‌ها و جريانات جامعه داشت در مسير جهاد مقدس خود از هيچ كس نهراسيد و هيچ ملامتى او را باز نداشت . اگر عايشه ، همسر رسول خدا ( ص ) بود امّا امروز در مقابل جريان حق قرار گرفته است ، اگر طلحه و زبير تا ديروز در ركاب رسول خدا ( ص ) شمشير مىزدند امّا امروز با راه رسول خدا ( ص ) مخالفت مىكنند و اگر خوارج با چهره‌هايى از زهد و عبادت و خداپرستى ظاهر مىشوند ، با حكم خدا مخالفت مىكنند و مبارزه با آنان كه به عنوان سدّى درمقال پيشرفت اسلام و اهداف مقدس امام ايستاده‌اند ضرورى و لازم است .

--> ( 1 ) . ر . ك : فضائل الامام على ( ع ) ، محمد جواد مغنيه ، ص 120 . و در مسند احمدبن حنبل ، ج 5 ، ص 353 و 354 آمده است : ( . . . فرداى روز بعد - باز - ابوبكر پرچم به دست گرفت ، اما بدون پيروزى بازگشت . . . ) . و سيد بن طاووس در « الطرائف » ، ص 55 ، حديث 51 با ذكر سند عبدالله بن بريده از پدرش - آورده است كه پيامبر براى فتح خيبر پرچم را به ابوبكر ، سپس به عمر ، آنگاه به عثمان داد ، اما نتوانستند قلعه را فتح كنند . . . ) .