ضربه على ( ع ) در روز خندق على ( ع ) در اسلام آوردن و پذيرش دين جدا از همگان پيشى گرفت و در اين راه بيش از همگان سختيها و مشقتها را تحمل كرد . در دفاع از رسول خدا ( ص ) پيشاپيش همه بود ، از كنار او جدا نمىشد . در « ليلة المبيت » ، على ( ع ) بجاى رسول خدا ( ص ) در بستر او خوابيد و به جاى او جان خود را به مخاطره افكند و به جاى او پيكر خود را آماج ضربات شمشير مشركين قرار داد . و اينجا بود كه خداوند در شأن او فرمود : « وَ مِنَ النّاسِ مَنْ يشْرى نَفْسَهُ ابْتِغاءَ مَرضاةِ اللَّهِ . . . » « 1 » . در جنگ بدر كه تعداد كشته‌هاى دشمن به هفتاد رسيد ، نصف اين عدد تنها بدست على ( ع ) از پاى در آمدند و نصف ديگر بدست بقيه سپاه اسلام و فرشتگان الهى كشته شدند . در جنگ احد على ( ع ) بود كه با نهايت فداكارى حمله پىدرپى گروههاى دشمن را از رسول خدا ( ص ) دفع مىكرد و ديگران پيامبر خدا ( ص ) را در برابر انبوه دشمن ستمگر و مشرك تنها گذاشته و فرار را برقرار و دفاع از حق ترجيح دادند . و اين على ( ع ) بود كه با دنيايى از مروّت و شهامت ، با ضربه‌هاى كوبنده و حمله‌هاى برق‌آساى خود ، جان رسول خدا ( ص ) را نجات داد در حالى كه بدن مباركش زخمهاى بسيار برداشته بود . و در اينجا بود كه جبرئيل امين به پاكبازى و شجاعت على ( ع ) افتخار ورزيد و نداى ملكوتىاش با عبارت : « لاسيف الا ذوالفقار و لا فتى الا عِلىّ » . اهل آسمان و زمين را متحيّر ساخت كه اين ندا براى هميشه در دل بشريت نقش بست و رسول خدا ( ص ) نيز به اين حماسهء هميشه جاويد وصىّ و شاگردش افتخار ورزيد و فرمود : « إِنَّهُ منّى و أَنَا مِنْهُ » و جبرئيل خود را در اين افتخار شريك دانسته و فرمود : « و انا منكما » . در جنگ خندق ، آنگاه كه عمرو بن عبدود قهرمان بنام سپاه كفر در برابر سپاه اسلام رجز مىخواند و مبارز مىطلبيد ، نفسها در سينه‌ها حبس شده بود و همه سر به زير افكنده بودند و لرزه به اندامها افتاده بود ، تنها على ( ع ) بود كه براى مبارزه با او قيام كرد و از رسول خدا ( ص ) اجازه خواست .

--> ( 1 ) . ر . ك : منبع پيشين ، ص 113 به بعد .