ابن ابىالحديد در شرح اين قسمت از كلمات امام ( ع ) مسائل تاريخى درخور اهميتى را آورده است كه به برخى از آنها مىپردازيم : « طبرى در تاريخ خود روايتى را با ذكر راويان آن آورده است كه مىگويد : « يكى از نعمتهايى كه خداوند بر على ابن ابىطالب ( ع ) ارزانى داشت و خير و مصلحت برايش مقدّر نمود اين بود كه قريش گرفتار يك سال بحرانى و سختى گرديدند و ابوطالب عائله زيادى داشت . رسول خدا ( ص ) به عباس كه از افراد ثروتمند بنىهاشم بود گفت : اى عباس ، برادرت ابوطالب عائله زيادى دارد و خود شاهد گرفتارى و بيچارگى مردم در اين سختى هستى . پس با من بيا تا برويم از تكفّل عائله ابوطالب سبك كنيم . و هر كدام از ما يكى از فرزندانش را به همراه خود بياوريم و عهده‌دار تربيت و مخارج آنها شويم . عباس پيشنهاد رسول خدا ( ص ) را پذيرفت . با هم راه افتادند و نزد ابوطالب آمدند و گفتند ما مىخواهيم مقدارى از بار سنگين تكفل عائله‌ات را كم كنيم تا اينكه اين سختى و گرفتارى از مردم برداشته شود . ابوطالب به آنها گفت : عقيل را برايم بگذاريد و غير از او هركدام را مىخواهيد با خود ببريد . رسول خدا ( ص ) على ( ع ) را به همراه خود آورد و عباس ، جعفر را . على ( ع ) پيوسته نزد رسول ( ص ) بود تا زمانى كه خداوند او را به پيامبرى برانگيخت . على ( ع ) از او جدا نشد به رسالت او اقرار كرد . نبوتش را پذيرفت و جعفر نيز نزد عباس بماند تا وقتى كه اسلام آورد و از او بىنياز شد . هرگاه وقت نماز مىرسيد رسول خدا ( ص ) از مكه خارج مىشد و در اطراف آن در خلوتگاهها ، بدور از چشم عموها و قبيله‌اش به نماز و عبادت مىپرداخت و على بن ابىطالب نيز او را همراهى مىكرد . . . « فضل بن عباس گويد : از پدرم سؤال كردم ، رسول خدا ( ص ) كدام فرزندش را بيشتر دوست دارد ؟ گفت : على را . گفتم من از فرزندان رسول خدا ( ص ) سؤال كردم تو مىگويى على ( ع ) ! گفت : او نزد رسول خدا ( ص ) از تمام فرزندانش عزيزتر و مهربانتر است و ما از دوران كودكىاش هرگز روزى را نيافتيم كه بين آن دو جدايى باشد جز سفرى كه رسول خدا ( ص ) براى خديجه داشت . و ما هيچ پدرى را به فرزندش مهربانتر از رسول خدا ( ص ) به على ( ع ) نديديم . و هيچ فرزندى را براى پدر فرمانبرتر از على ( ع ) براى رسول خدا ( ص ) نيافتيم . . .