امام مهدى ( ع ) : فى ابْنَةِ رَسُولِ اللَّهِ لى اسْوَةٌ حَسَنةٌ . « 1 » در دختر رسول خدا ( ص ) براى من الگويى شايسته وجود دارد . نكتهء در خور توجه در اين بيان نورانى آنكه امام ( ع ) فاطمه ( س ) را اسوهء خويش قرار داده نه از آن جهت كه مادر اوست ، بلكه از آن جهت كه دختر رسول خدا ( ص ) و استمرار وجود او ، استمرار وجود رسول خدا ( ص ) است و در حقيقت ، اسوه پذيرى از سيرهء فاطمى همان اسوه پذيرى از سيرهء نبوى محسوب مىشود . از جلوه‌هاى بارز سيرهء فاطمى ( س ) اطاعت پذيرى و تبعيّت ايشان از مقام نبوت و امامت است كه در اين فصل در دو محور به توضيح آن مىپردازيم . 1 . مقام نبوت حضرت فاطمه ( س ) براى انجام دادن وظيفه و كسب رضايت حق تعالى و در راستاى پيشبرد و تقويت نظام نو پاى اسلامى ، ضمن حمايت خالصانه از بنيانگذار گرانقدر آن ؛ رسول اكرم ( ص ) ، در همهء مقاطع از دستورات آن حضرت و احكام و معارف آسمانى كه به وى وحى مىشد اطاعت مىكرد و در اين اقدام ضمن آنكه خود به تكليف عمل مىكرد ، در عمل ، به همهء امت درس فرمانبرى از سفير الهى را مىآموخت . آن حضرت خود را از عمل به آنچه به پدر بزرگوارش وحى مىشد مستثنا نمىدانست ؛ بلكه همچون فردى از آحاد ملت ، خويش را ملزم به عمل به آن مىكرد .

--> ( 1 ) . بحارالانوار ، ج 53 ، ص 180 و الغيبة ، شيخ طوسى ، ص 173 .