خديجه خواستگاران فراوانى داشت كه از شهرت و مال دنيا در حدّ بالايى برخوردار و حاضر بودند براى ازدواج با او مهرى سنگين بپردازند ، ولى او به افقى فراتر از مسائل مادى و جاه و مقام دنيوى مىنگريست . خديجه با مردى ازدواج كرد كه از امكانات مادى و مقام و منصب دنيوى بهره نداشت ؛ اما وجودش مظهر فضيلت ، صداقت ، امانت و كرامت بود و با اين انتخاب به همهء معيارهاى غلط جاهلى جامعهء آن روز ، پشت كرد و بدين روى ، مورد بى مهرى دنيادوستان و جاه‌طلبان و اشراف قرار گرفت تا جايى كه هنگام زايمان فرزندش فاطمه ( س ) از مساعدت وى خوددارى ورزيدند و او را تنها گذاشتند . « 1 » اموال خديجه كه پس از ازدواج ، همهء آنها را در اختيار پيامبر ( ص ) قرار داده بود در شرايط بحرانى به ويژه دورهء سه سالهء محاصرهء اقتصادى قريش نسبت به مسلمانان ، در خدمت اسلام قرار گرفت و گره از كار مسلمانان گشود . وجود خديجه و خدمات ارزندهء او براى اسلام ، به حدى براى پيامبر ( ص ) ارزشمند بود كه وقتى وى از دنيا رفت ، رسول خدا ( ص ) سال وفات او را - كه مصادف با سال درگذشت ابوطالب نيز بود - « عام الحزن » « 2 » ناميد و هيچ گاه او را فراموش نكرد و همواره از او به نيكى ياد و برايش دعا مىكرد و در جواب اعتراض برخى همسرانش - كه چرا اين همه از خديجه ياد مىكنى ؟ - مىفرمود : « او هنگامى مرا تصديق كرد كه شما تكذيب مىكرديد و زمانى به من ايمان آورد كه شما كفر مىورزيديد و براى من فرزند آورد ؛ در حالى كه شما عقيم مانديد . » « 3 »

--> ( 1 ) . ر . ك . بحار الانوار ، ج 16 ، ص 80 . ( 2 ) . همان ، ج 19 ، ص 25 . ( 3 ) . همان ، ج 16 ، ص 8 .