دنبال اين نصيحت‌ها بنابه روايتى زبير از جنگ كناره گرفت ، اما طلحه همچنان بر ادامه نبرد اصرار داشت . « 1 » امتيازهاى مورد تقاضاى طلحه و زبير با قتل عثمان ، انقلاب به پيروزى رسيد و خلافت اميرمؤمنان عليه السلام با بيعت مردم قطعى گرديد . اولين اقدام سياسى آن حضرت بر كنار ساختن عاملان نالايق عثمان بود . اين زمان بود كه طلحه و زبير احساس كردند موقع گرفتن امتياز فرارسيده است . بدين منظور به اتفاق نزد آن حضرت آمده ، تقاضاهايشان را مطرح كردند كه عبارت بود از : رياست و سهم ويژه از اموال بيت‌المال . درست همان چيزهايى كه باعث نارضايتى مردم از حكومت عثمان و شورش عليه وى شده بود . آنان به اميرمؤمنان عليه السلام اظهار داشتند كه در دورهء حكومت خلفاى پيشين مورد ستم واقع شده‌اند و اينك زمان آن رسيده است كه به حق خويش برسند . حضرت على عليه السلام با آنان از در ملاطفت و ملايمت درآمد و از آنها خواست كه در امر حكومت وى را يارى دهند و بازوى آن حضرت باشند ، « 2 » ولى آنان به اين اندازه قانع نبودند و از آن حضرت امتياز و حقى فزونتر از ديگران براى خود خواستار بودند . طبيعى بود كه خواسته‌هاى نابحق آنان مورد پذيرش حضرت على عليه السلام قرار نگيرد ؛ از اين رو حضرت با دلايل فراوان ، نامشروع بودن

--> ( 1 ) - مروج الذهب ، ج 2 ، ص 364 . ( 2 ) - براى اطلاع بيشتر دربارهء تعيين استانداران جديد به وسيلهء اميرمؤمنان عليه السلام و گفت‌وگوىحضرتش با طلحه و زبير ، ر . ك : تاريخ يعقوبى ، ج 2 ، ص 179 - 180 .