آرى چند روزى بيشتر از رحلت رسول خدا صلى الله عليه و آله نگذشته بود كه به فرمان ابوبكر و پيگيرى عمر ، فدك به نفع دستگاه حاكم ضبط شد و حضرت فاطمه عليها السلام و فرزندانش از عايدات اين زمين كه پيامبر صلى الله عليه و آله به فرمان خدا به آنان بخشيده بود ، محروم شدند . يكى از علل غصب فدك كه با درنظر گرفتن فضاى آن روز جامعهء اسلامى به‌خوبى قابل درك است ، اين بود . غاصبان خلافت به‌خوبى دريافته بودند كه پايگاه اجتماعى اهل‌بيت پيامبر صلى الله عليه و آله از استحكام و قدرت معنوى خوبى برخوردار است و اگر توان مالى نيز داشته باشند ، خطرى جدى حكومت تحميلى آنان را تهديد مىكند ؛ از اين رو نخستين گامى كه برداشتند ، اين بود كه توان مالى اهل بيت عليهم السلام را محدود ساختند ، زيرا آنان مىپنداشتند اگر منابع اقتصادى اهل بيت عليهم السلام را محدود كنند و در نتيجه دست آنان از مال دنيا تهى گردد و نتوانند به نيازمندان كمك كنند ، از محبوبيت آنان كاسته خواهد شد . چنان كه يكى از سران كودتا به ابابكر گفت : مردم بندهء دنيا هستند و جز آن هدفى ندارند . تو خمس و غنائم را از على عليه السلام بگير و فدك را از دستش بيرون آر هنگامى كه پيروانش دست او را خالى ببينند ، رهايش خواهند ساخت و به جانب تو متمايل مىشوند . « 1 » اگر چه تلاش حضرت زهرا عليها السلام در مبارزه براى بازپس‌گيرى فدك تنها توجه به جنبهء اقتصادى آن نبود ، ولى نبايد درآمدهاى حاصل از اراضى فدك و نقش آن را به‌عنوان يك اهرم اقتصادى ناديده گرفت ، زيرا اگر فدك در دست غاصبان مىماند از درآمد آن در جهت تثبيت حكومت

--> ( 1 ) - ناسخ التواريخ ، زندگانى حضرت زهرا عليها السلام ، ص 122 .