ولايت اعلام كند . حاكميت نيز به اهميت اين اقدام واقف بود و سعى كرد آثار آن را خنثى كند . ولى با مقاومت امير مؤمنان عليه السلام روبه‌رو شدند . امام صادق عليه السلام فرمود : وقتى فاطمهء زهرا عليها السلام به شهادت رسيد ، على عليه السلام او را غسل داد و كسى جز فرزندان فاطمه ، فضّه و اسماء حضور نداشت . آنان بر فاطمه عليها السلام نماز گزاردند و او را به خاك سپردند . روز بعد ، مردم مدينه در بقيع جمع شدند و صورت چهل قبر را ديدند . نتوانستند قبر دخت پيامبر صلى الله عليه و آله را تشخيص دهند . از اين رو ، يكديگر را ملامت كردند كه : پيامبرتان تنها يك يادگار داشت . او از دنيا رفت و به خاك سپرده شد . بدون آنكه شما حضور پيدا كنيد و بر او نماز بخوانيد و حتى محل قبر او را نيز نمىشناسيد . برخى از سران حكومت غاصب گفتند : زنان بيايند و قبر را نبش كنند تا بر او نماز بگزاريم و او را دوباره به خاك بسپاريم . وقتى خبر به امام على عليه السلام رسيد ، لباس رزم پوشيد و درحالىكه از خشم چشمانش سرخ شده بود ، ذوالفقار را حمايل كرد و به بقيع آمد و مانع آنان شد . عمر ، پيش آمد و گفت : ما قبر را نبش مىكنيم . امير مؤمنان عليه السلام پيراهن او را گرفت و او را بر زمين كوبيد و فرمود : اگر حق مرا گرفتيد و چيزى نگفتم ، براى آن بود كه ترسيدم مردم مرتد شوند و از دين برگردند . اما در مورد قبر فاطمه ! سوگند به خدايى كه جان على در دست اوست ، اگر به خاك فاطمه دست دراز كنيد ، زمين را از خونتان سيراب مىكنم ! آنان با مشاهدهء مخالفت و تهديد امير مؤمنان عليه السلام ، از اين