خلاصه ولايت درلغت به معناى دوستى ، يارى ، تصدى امر و در معناى اصطلاحى به معناى سرپرستى ، زعامت و رياست است . واژه فقه نيز به معناى فهميدن عميق احكام شرعيه است و فقيه كسى است كه احكام شرعى را از منابع و مصادر آن استنباط كند . بر فقها واجب است كه براى پاسدارى از احكام اسلام و دفاع از حاكميت موازين اسلام به تشكيل حكومت اقدام كنند . تصدى حكومت اسلامى و رهبرى جامعه با ولى فقيه عادل است . حق حاكميت ولى فقيه به دلايل عقل ، كتاب و سنت معصومين ثابت شده است و در روايات از فقهابه عنوان « حصون اسلام » ، « ورثة الانبياء » ، « خليفة الرسول » ، « امناء الرسل » ، « حكّام على النّاس » ، « حكّام على الملكوك » و « حجت معصومين بر مردم » ياد شده است . مردم نيز به دليل عقلى و نقلى ، براى تأمين سعادت خود و جامعه ، ملزم به اطاعت از ولى فقيه هستند .