پيامبر اكرم ( ص ) مىفرمايد : كسى از شما طعم ايمان را نمىچشد تا وقتى كه در راه خدا دورترين مردم را دوست و نزديك‌ترين كسان خود را دشمن بدارد . « 1 » و حضرت على ( ع ) مىفرمايد : ما با پيامبر همراه بوديم و خون پدران ، فرزندان ، برادران و خويشاوندانمان را مىريختيم و هر مصيبت و سختى بر ايمانمان مىافزود . « 2 » ابراهيم اسوهء برائت قرآن در كيفيّت تبرّى از كفّار ، حضرت ابراهيم و يارانش را الگو معرفى مىكند تا مسلمانان بدانند كه بايد از دشمنان دين بيزارى جويند و در اين راه هيچ گونه سستى و سازش را نپذيرند . چنان كه ابراهيم و همراهانشان رو در روى كافران ايستادند و از آنان چنين اعلام برائت كردند : انّا بُرَءؤُا مِنكُم و مِمّا تَعبُدونَ مِن دونِ اللَّهِ . ( ممتحنه : 4 ) ما از شما و از آنچه كه جز خدا مىپرستيد بيزاريم . آنان اين حقيقت را با تأكيد بيشترى عنوان كردند و ضمن آن منشأ برائت و عداوت خود را يادآور شدند و همچنين راه ارتباط و عامل پيوند خود را با كافران اعلام نمودند تا به آنها تفهيم كنند كه تنها ايمان مذهبى مىتواند ميان كافران و مؤمنان پيوند دهد . . . . وَ كَفَرنا بِكُم وبَدا بَينَنا وبَينَكُمُ العَدوةُ و البَغضاءُ ابَدًا حَتّى تُؤمِنوا بِاللَّهِ وحدَهُ . . . . ( ممتحنه : 4 ) ما به شما كفر مىورزيم و ميان ما و شما هميشه دشمنى و كينه‌توزى خواهد بود تا وقتى كه به خداى يكتا ايمان بياوريد . روش برائت از بدعتگذاران بنابر دستور پيشوايان دين بايد با اهل بدعت همانند ظالمان ، بلكه بدتر از آنها برخورد كرد و در برابرشان به صورت جدّى موضع گرفت ، به ويژه انديشمندان و صاحب‌نظران بيش از

--> ( 1 ) . روان جاويد ، محمدتقى ثقفى ، ج 2 ، ص 567 . ( 2 ) . نهج البلاغه ، خطبهء 122 .