همان گونه كه طلا در كوره خالص مىشود . هر كس مىخواهد اين حقيقت را بداند دل خودرا بيازمايد اگر چيزى از محبّت دشمنان ما در قلبش با محبّت ما آميخته است از ما نيست و ما هم از او نيستيم . « 1 » امام زين العابدين ( ع ) اين حقيقت را در قالب دعا بيان فرموده و از خدا مىخواهد كه ميان او و دشمنانش همواره فاصله اندازد : . . . وَ انْ نُسالِمَ مَنْ عادانا ، حاشا مَنْ عُودِىَ فيكَ وَ لَكَ فَانَّهُ الّعَدُوُّ الَّذى لانُواليهِ وَ الْحِزْبُ الَّذى لانُصافيهِ . « 2 » ( خدايا ) به ما توفيق ده تا با هر كس كه با ما دشمنى مىورزد ، راه مسالمت پيش گيريم ، مگر آن دشمنى كه در راه تو و براى تو باشد . زيرا او دشمنى است كه هيچ گاه ما دوستش نمىداريم و حزب و گروهى هستند كه با آنها صلح و سازش نمىكنيم . انكار وحى مخالفت با عقيده و انديشهء مؤمنان و انكار وحى و لجاجت با حق ، از مظاهر روشن دشمنى كافران و مشركان بامسلمانان است ؛ زيرا آنان ايمان به خدا و عالم غيب را ، كه بزرگ‌ترين افتخار مؤمنان است ، بزرگ‌ترين جرم و گناه مىشمرند و آيين پيامبر ( ص ) را از روى عناد و دشمنى نمىپذيرند ، نه از روى سادگى و جهالت . « 3 » آيا با اين وصف باز هم نبايد از آنان اجتناب كرد ؟ اذيّت پيامبر و مسلمانان برخورد ناپسند كافران معاند با پيامبر ( ص ) و پيروانش ، نشانهء دشمنى عملى آنان با مسلمانان است ؛ در حدّى كه حضرت رسول ( ص ) و يارانش را از مكّه بيرون و مجبور به مهاجرت نمودند . به همين جهت ، مؤمنان نبايد با آنها پيوند داشته باشند . يادآورى خاطرات تلخ و حوادث ناگوار گذشته موجب تنفّر مجدد مىگردد و آدمى را به دفاع و مقابله به مثل برمىانگيزد . از

--> ( 1 ) . نورالثّقلين ، ج 4 ، ص 234 . ( 2 ) . صحيفهء سجاديه ، دعاى 44 . ( 3 ) . الكاشف ، ج 7 ، ص 299 .