انْتَ الَّذى ازَلْتَ الْاغْيارَ عَنْ قُلُوبِ احِبَّائِكَ حَتّى لَمْ يُحِبُّوا سِواكَ . « 1 » خداوندا ! تويى كه اغيار را از دل دوستانت مىزدايى ، تا اينكه جز تو را دوست نداشته باشند . حُبّ اهل بيت ( ع ) از ابعاد ولاء محبّت ، اظهار دوستى با اهل بيت ( ع ) است . از نظر قرآن حُبّ پيامبر ( ص ) با حُبّ خدا آميخته است . حُبّ پيامبر نه ابراز دوستى در زبان و گفتار كه محبت صادقانه و پيروى كامل از اوست . اگر كسى از پيامبر اطاعت نكند و در عين حال از عشق الهى دم زند در ادّعاى خود كاذب است ، چرا كه حُبّ خدا از اطاعت پيامبر جدا نيست : قُل ان كُنتُم تُحِبّونَ اللَّهَ فَاتَّبِعونى يُحبِبكُمُ اللَّهُ ويَغفِر لَكُم ذُنوبَكُم . ( آل عمران : 31 ) بگو اگر خدا را دوست مىداريد از من پيروى كنيد تا خدا شما را دوست بدارد و گناهانتان را بيامرزد . در اين آيه براى تبعيّت از پيامبر ( ص ) دو اثر مهمّ ذكر شده است : يكى جلب محبّت و رضايت خدا و ديگرى بخشش گناهان گذشته . افزون بر حُبّ پيامبر ، حُبّ خاندان پيامبر ( ص ) نيز واجب است . قرآن حُبّ اين خاندان را مزد و پاداش رسالت معرفى مىكند : قُل لا اسَلُكُم عَلَيهِ اجرًا الَّا المَوَدَّةَ فِى القُربى . ( شورى : 23 ) بگو : بر اين رسالت مزدى از شما نمىخواهم جز دوست داشتن خويشاوندانم . پيامبر اسلام ( ص ) در سايهء اين تعليم الهى خود ، به طور مستقيم و مؤكّد از مردم مىخواهد كه اهل بيتش را دوست بدارند : احِبُّوا اللَّهَ لِما يَغْذُوكُمْ بِهِ مِنْ نِعْمَةٍ وَ احِبُّونى لِحُبّ اللَّه عَزَّوَجلَّ وَ احِبُّوا اهْلَ بَيْتى لِحُبّى . « 2 » خدا را دوست بداريد بدين جهت كه شما را از هر نعمتى بهره‌مند ساخته است و مرا به خاطر حُبّ خدا دوست بداريد و اهل بيتم را به خاطر دوستى من . . . . محبّتِ اهل بيت ( ع ) محك خوبى براى تشخيص و ارزيابى مقدار ايمان افراد است . امام صادق ( ع ) مىفرمايد :

--> ( 1 ) . بحارالانوار ، ج 70 ، ص 24 . ( 2 ) . بحارالانوار ، ج 70 ، ص 14 .