آن است با تمام كف دست پشت پا را مسح كند . « 1 » جاى مسح بايد خشك باشد و اگر به قدرىتر باشد كه رطوبت كف دست به آن اثر نكند مسح باطل است . ولى اگر ترى آن به قدرى كم باشد كه رطوبتى كه بعد از مسح در آن ديده مىشود ، بگويند فقط از ترى كف دست است اشكال ندارد . « 2 » اگر براى مسح ، رطوبتى در كف دست نمانده باشد نمىتواند دست را با آب خارج‌تر كند ، بلكه بايد از اعضاى ديگر وضو رطوبت بگيرد و با آن مسح نمايد . « 3 » 1 . پاك باشد . شرايط آب وضو 2 . مطلق باشد . 3 . مباح باشد . « يعنى غصبى نباشد » شورى آب دريا و يا تلخ بودن آن مانع از مطلق بودن آن نيست . بنابراين وضو گرفتن با آب دريا اشكال ندارد . اگر آب دريا به نفت و امثال آن آلوده شود ، در صورتى كه به آن آب دريا گفته نشود ، آب مضاف خواهد بود و وضو گرفتن با آن باطل است . اگر آب دريا به نفت آلوده گردد ولى مضاف نشود ؛ به طورى كه باز هم به آن آب دريا بگويند ، وضو گرفتن با آن آب اشكال ندارد . اگر ذرات نفت در آب دريا وجود داشته باشد و در صورت استفاده كردن از آب براى وضو ، مانع رسيدن آب به پوست باشد ، وضو گرفتن با اين آب باطل است . اگر در اعضاى وضو موادّ چربى يا نفتى باشد كه مانع رسيدن آب به بدن باشد ، بايد اوّل آن مانع را بر طرف كند بعد وضو بگيرد . وضوى غواصان اگر بدن غواص موقع كار به مواد چربى و نفتى آلوده شود ، به طورى كه مانع از رسيدن آب به بدن

--> ( 1 ) . تحرير ، ج 1 ، ص 23 . ( 2 ) . توضيح المسائل ، مسأله 256 . ( 3 ) . توضيح المسائل ، مسأله 256 .