مهدى عبد اللهى / سيد محمد مرتضوى
19
دريا در قرآن ، حديث و فقه اسلامى (فارسى)
و هرگاه كه موجى مانند سايبانها آنها را فراگيرد خدا را با عقيده پاك و اخلاص در دين بخوانند ، پس هنگامى كه به سوى خشكى نجاتشان داد برخى از آنها راه اعتدال را در پيش مىگيرند ( و بعضى ديگر فراموش كرده ، كفر را پيشه خود مىسازند . ) و آيات خدا را ، جز عهدشكنان ناسپاس انكار نمىكنند . حركت كشتى در دريا ، نمونهاى از آيات پروردگار در كتاب وحى و كلام حق ( قرآن ) بعضى از امور و اشياء ، به عنوان آيه و نشانهء پروردگار مطرح شده است ؛ يعنى دقت و تفكر در آنها انسان را به وجود پروردگار رهنمون مىشود ؛ مثل شب و روز ، آفتاب و ماه ، بادها ، خلقت آسمانها و زمين و . . . و از جملهء آنها حركت كشتى بر روى آب درياست . طبيعى است كه هر چيز سنگين ، در آب فرو مىرود چنان كه هر چيز سنگينى توسط جاذبهء زمين به پايين كشيده مىشود ، در حالى كه مىبينيم پرندگان به آسانى در آسمان پرواز مىكنند و جاذبهء نيرومند زمين در آنها تأثير ندارد . قرآن كريم در اين باره مىفرمايد : . . . مَا يُمْسِكُهُنَّ إِلَّا الرَّحْمنُ . . . . ( ملك : 19 ) كسى جز خداى مهربان ، آنها را در فضا نگاه نمىدارد . همچنين ، قرار گرفتن كشتىهاى كوه پيكر ، بر روى آب و حركت آنها در سطح دريا با محمولات سنگين - كه از دير زمان تا به امروز ، سنگينترين محمولهها ، با كشتى حمل مىشود - خود نشانهاى از قدرت پروردگار و آيتى بر وجود خداوند است ، چه كشتيهايى كه به وسيلهء بادبان و با نيروى وزش باد حركت مىكردند و چه كشتيهاى مدرن امروز ، كه از سوخت اتمى استفاده مىكنند زيرا خداست كه بادها را مىفرستد و اگر مىخواست آن را ساكن مىگردانيد و هيچ كشتى بادبانى حركت نمىكرد و خداست ، كه نيروى فوقالعادهاى در ذرّات اتم قرار داده و به بشر اين توانايى را عطا نموده است كه آن را تسخير و از آن سود جويد و اصولًا كشتى را به نحوى بسازد كه با وزن سنگين خود ، در آب فرو نرود . آرى ؛ إِنَّ فِي خَلْقِ السَّماواتِ وَالْأَرْضِ وَاخْتِلَافِ اللَّيلِ وَالنَّهَارِ وَالْفُلْكِ الَّتِي تَجْرِى فِي الْبَحْرِ بِمَا يَنْفَعُ النَّاسَ . . . لَآيَاتٍ لِقَوْمٍ يَعْقِلُونَ . ( بقره : 164 )