خداوندش از سپاسشان محروم كرد و دوستيشان را معطوف ديگرى ساخت ، چنان كه اگر روزى پايش بلغزيد و به يارى و همراهيشان نيازمند شد ، آنها را بدترين ياران و پست‌ترين دوستان خود يافت ! « 1 » ج - مخالفت با انبيا : ثروتمندان طغيانگر ، صلاحيت‌هاى اجتماعى و سياسى را با زراندوزى مىسنجند و به كسى كه فاقد مال و ثروت است ، اهميّت نمىدهند . از اين‌رو ، بينش انبيا را قبول نمىكنند و با آنان به مخالفت برمىخيزند و تبعيت از نياكان خود را بر پيامبران ترجيح مىدهند . « وَكَذلِكَ مَا أَرْسَلْنَا مِن قَبْلِكَ فِي قَرْيَةٍ مِن نَذِيرٍ إِلَّا قَالَ مُتْرَفُوهَا إِنَّا وَجَدْنَا آبَاءَنَا عَلَى أُمَّةٍ وَإِنَّا عَلَى آثَارِهِم مُقْتَدُونَ » « 2 » و بدين سان ، پيش از تو به هيچ قريه‌اى بيم دهنده‌اى نفرستاديم ، مگر آنكه متنعمّانش گفتند : پدرانمان را بر آيينى يافتيم و ما به آثار آنها اقتدا مىكنيم . « مترفان » ثروتمندان و مرفّهانِ فزون طلبند ، كسانى كه مست و مغرور نعمت گشته و طغيان مىورزند . « 3 » نعمت زدگانِ سركش ، نه تنها با خود پيامبران مخالفت مىكردند ، بلكه با پيروان و طرفداران آنان نيز به مخالفت برمىخاستند . در قرآن به نمونه‌هاى زيادى از آن برمىخوريم ، همانند قوم نوح عليه السلام است كه در برابر او به مخالفت برخاستند و گفتند : . . . ما تو را جز انسانى همانند خود نمىبينيم و كسانى را كه از تو پيروى كرده‌اند ، جز گروهى اراذل ساده‌لوح نمىيابيم و براى شما برترى نسبت به خودمان نمىبينيم ؛ بلكه شما را دروغگو تصوّر مىكنيم . « 4 » برخورد فرعون با حضرت موسى عليه السلام نمونهء ديگرى از سركشى ثروتمندان عليه پيامبران است ؛ او خود را برتر از موسى عليه السلام مىپنداشت و دليل آن را داشتن مال و

--> ( 1 ) . نهج البلاغه ، صبحى صالح ، خطبهء 126 . ( 2 ) . زخرف ( 43 ) ، آيهء 23 . ( 3 ) . ر . ك : لسان العرب ، ج 9 ، ص 17 ؛ مجمع البحرين ، ج 1 ، ص 289 . ( 4 ) . هود ( 11 ) ، آيهء 27 .