به طور مسلّم دشمن‌ترين مردم نسبت به مؤمنان را يهود و مشركان خواهى يافت . مفردات لَ - تَجِدَنَّ : ( فعل همراه با تأكيد ) قطعاً مىيابى اشدّ : سخت‌تر عداوة : دشمنى شأن نزول : در صدر اسلام ، عده‌اى از مسلمانان تحت فشار مشركان مكه به امر پيامبر اكرم ( ص ) و به رهبرى جعفر بن ابى طالب به حبشه هجرت كردند و با وجود همهء توطئه‌هاى قريش ، پادشاه مسيحى حبشه ( نجاشى ) فرستادگان مشركان را طرد و به مسلمانان آزادى و امكان زندگى آسوده در كشور خود داد . مدتها بعد ، مسلمانان در جريان حمله به خيبر موفق شدند اين كانون فتنه و خطر يهوديان را درهم بشكنند و در حالى كه در شادى پيروزى بر يهوديان بودند ، جعفر و گروهى از مسلمانان از حبشه به مدينه رسيدند كه پيامبر فرمود « نمىدانم از پيروزى خيبر خوشحال‌تر باشم يا از بازگشت جعفر » ؟ همراه جعفر تعدادى مسيحى و از جمله يك راهب بود كه وقتى خدمت پيامبر اكرم ( ص ) رسيد و آيات الهى را شنيد ( چون طالب حقيقت بود و عنادى نداشت ، بر خلاف يهوديان ) تحت تأثير قرار گرفت و مسلمان شد . در اين هنگام اين آيه نازل شد كه يهود و مشركين