عبد اللّه حاجى صادقى
82
سيماى يهود در قرآن (فارسى)
مفردات ما يودّ : دوست ندارند يُنزل عليكم : فرود آيد بر شما يختص : اختصاص مىدهد « 1 » رحمت : در رواياتى منظور از رحمت در اين آيه « نبوت » معرفى شده و بنابراين معناى آيه چنين خواهد بود كه خدا نعمت نبوت را به هر كس كه بخواهد مىدهد . « 2 » ( و در انحصار بنىاسرائيل نيست ) . پيامها 1 - يكى از مشتركات اهل كتاب ( به ويژه يهودىها ) با مشركين ( كه سبب كفر آنها گشته ) اين است كه به لحاظ روحى و باطنى همواره نسبت به مؤمنين سوء نيت دارند و بدخواه هستند و اگر خيرى به آنها رسد ناراحت مىشوند و اگر شرّى متوجّه آنان گردد خشنود مىگردند . به ويژه كه بنى اسرائيل نعمت نبوت را منحصر به خود دانسته ، مايل نيستند كه به غير آنها داده شود و از اينكه پيامبر اكرم و كاملترين و خاتم همه انبيا از بنى اسرائيل نيست ناراحتاند . 2 - علاوه بر اين آيه كه اين روحيه را مشترك بين اهل كتاب و مشركين معرفى كرد ، در جاى ديگر در خصوص يهوديان با
--> ( 1 ) . مجمع البيان ، ج 2 - 1 ، ص 179 . ( 2 ) . همان .