مىورزيدند . و يكى از نمونه‌هاى چنين تمردى در اين آيه بيان شده است : بعد از پيروزى بر فرعون وقتى حضرت موسى به آنها امر كرد كه وارد سرزمين مقدس ( فلسطين ) بشوند « 1 » گفتند در آن سرزمين افراد ستمگر و زورگو وجود دارند ( و ما از آنها ترسيده ) هرگز وارد آن نمىشويم ! تو و خدايت برويد با آنها بجنگيد وقتى با پيروزى آنها را از آن شهر خارج كرديد ما هم وارد شهر مىشويم . 2 - تعبير انْت و ربّك ( تو و پروردگارت ) نشان دهنده اين است كه گويا خداى حضرت موسى را پروردگار خود نمىدانستند . 3 - روحيهء « پذيرش دين در شرايط راحتى و آسايش و دورى از دستورات آن در سختىها و مشكلات » در بسيارى از امت‌ها و جوامع موجب سقوط و انحراف شده است . يهوديان با تمرد خود را چهل سال آواره بيابانها كردند . امت پيامبر اكرم ( ص ) هم وقتى همراهى با حسين ( ع ) را مستلزم درگير شدن با طاغوت زمان و مقابله با عبيدالله و يزيد ديدند ، او را تنها گذاشتند و به دنياى خود چسبيدند . امّا هرگز روزگار خوشى را تجربه نكردند ! 4 - موارد ديگر از تمرد بنى اسرائيل و عدم تعبد آنها در

--> ( 1 ) . سورهء مائده ، آيهء 21 .