5 - نسبت دادن ناتوانى به خدا ، يا حاكى از نشناختن قدرت خدا و مطلق بودن او است و يا به دليل لجاجت و خباثت باطنى و مسخره كردن ديگران . از آنجا كه احتمال اول نسبت به علما و دانشمندان يهود بعيد به نظر مىرسد ( گرچه عوامشان ممكن است چنين فكر كنند ) و اين با آنچه از انبياى گذشته ياد گرفته بودند - سازگار نمىباشد ، بنابراين نمىتوان اين موضع‌گيرى و برخورد بزرگان و علماى يهود را مربوط به شبههء علمى و جهل آنها دانست ، بلكه نسبت ناتوانى به خدا نشأت گرفته از روحيهء فتنه‌انگيزى و لجاجت و كينه‌توزى آنها با اسلام و مسلمين است و لذا در ادامه آيه مىفرمايد : « اين آيات كه از طرف پروردگارت بر تو نازل شده بر طغيان و كفر بسيارى از آنها مىافزايد » و در پايان هم مىفرمايد : « اينها براى فساد در زمين تلاش مىكنند » . 6 - نتيجه بازى كردن با آيات قرآن و لجاجت همان است كه در ذيل آيه مطرح شده است : اول - عداوت و دشمنى داخلى تا روز قيامت ، دوم : ناتوانى در فتنه و آتش‌افروزى 7 - از ادامه آيه مىتوان استفاده كرد كه يهوديان همواره به دنبال فتنه‌گرى ، جنگ‌افروزى و فسادند .