پروردگارا خودت را به من نشان ده تا تو را ببينم . گفت : هرگز مرا نخواهى ديد ولى به كوه بنگر . اگر در جاى خود ثابت ماند مرا خواهى ديد . اما هنگامى كه پروردگارش بر كوه جلوه كرد آن را همسان خاك قرار داد و موسى مدهوش به زمين افتاد . چون به هوش آمد عرض كرد خداوندا منزهى تو ( از اينكه با چشم تو را ببينم ) من به سوى تو باز گشتم و من نخستين مؤمنانم . « 1 » پس چرا درخواست يهود با نكوهش و صاعقه پاسخ داده شد اما درخواست موسى با جواب منفى و تجلى در كوه و نهايتاً توبهء موسى خاتمه يافت ؟ بعلاوه اين درخواست از پيامبر معصوم خيلى بعيدتر است از درخواست بنى اسرائيل ! آنچنان كه از روايات استفاده مىشود ، حضرت موسى ( ع ) كاملًا علم داشت كه خدا را با چشم سر نمىتوان ديد و اين درخواست را از زبان قومش مطرح كرد ، زيرا وقتى صاعقه همراهانش را فرا گرفت و هلاك شدند و دو مرتبه زنده شدند ، خطاب به موسى گفتند : تو اگر از خدا مىخواستى كه خدا را ببينى حتماً از خدا جواب مثبت مىشنيدى ( چون تو پيامبر و فرستاده او هستى ) . موسى جواب داد چنين نيست ولى آنها اصرار كردند . موسى براى اينكه به آنها نشان دهد كه آنها اشتباه مىكنند از زبان قومش خواست كه خدا را ببيند و خدا هم با

--> ( 1 ) . سورهء اعراف ، آيهء 143 .