عبد اللّه حاجى صادقى
31
سيماى يهود در قرآن (فارسى)
پيامها 1 - تذكر و توجه به نعمتهاى الهى موجب مىشود كه روحيهء تواضع و تعبّد و شكرگزارى و قدردانى از آنچه انسان در اختيار دارد تقويت شود و آنچه دارد را ارزان نفروشد . 2 - بعد از تذكر و بيان كلى به نعمتهاى الهى ، نعمت فضيلت و امتياز دادن بنى اسرائيل را مستقلًا ذكر مىكند و اين نشاندهنده عظمت اين نعمت است . 3 - خدا با فرستادن رسولان متعدد و انزال تورات و امدادهاى غيبى و پيروزى بر دشمن ، بنى اسرائيل را مشمول نعمتها و تفضّلاتى قرار داد كه ساير امتهاى معاصر و هم زمان با بنى اسرائيل از آن محروم بودند . و اين در حقيقت وظيفه و تكليف آنها را سنگينتر مىكرد . « 1 » 4 - بنى اسرائيل به جاى شكرگزارى نسبت به امتياز و فرصتى كه خدا از بين امتها ، به آنها داده بود ، به بدترين شكل كفران نعمت كرده و اولًا اين عنايت خدا را به حساب امتياز ذاتى و برترى نژادى خود دانسته ( نه لطف و فرصتى كه خدا براى هدايت آنها فراهم كرده است ) و با روحيه استكبارى و طغيانگرى با ديگر بندگان خدا برخورد كردند و ثانياً در برابر خدا هم نافرمانى
--> ( 1 ) . در مباحث آينده توضيح داده خواهد شد كه فضيلت دادن خدا به معناى برترى نژادى بنىاسرائيل نمىباشد و در واقع نعمت فضيلت و تذكر آن بايد موجب خشوع و قدرشناسى بيشتر و تقويت روحيه بندگى گردد نه آنكه حالت خود برتربينى به وجود آورد .