1 - يَهود : در وجه اين نام‌گذارى دو نظريه وجود دارد : الف : يهود از « هاد - يهود - هوداً » به معناى توبه و بازگشت همراه با نرمى و آرامش است و علت نامگذارى قوم موسى به اين نام ، جمله حضرت موسى بود كه بعد از صاعقه و گناه همراهانش در ميقات گفت : انا هدنا اليك « 1 » و اين امر سبب شد كه به تدريج پيروانش يهودى خوانده شوند . « 2 » ب : لفظ يهود ، از يهوذا ، نام يكى از فرزندان حضرت يعقوب گرفته شده است كه به تدريج ذال به دال تبديل گرديد و منسوبين به او و فرزندانش يهودى ناميده شدند . « 3 » 2 - بنى اسرائيل : يكى از القاب حضرت يعقوب اسرائيل بوده است و فرزندان او را بنى اسرائيل ( فرزندان اسرائيل ) مىخوانند . در علت ناميدن يعقوب به اين نام دو وجه ذكر شده است : يكى اينكه اسرائيل لغتى عبرى و مركب از « اسرا » به معناى عبد و « ئيل » به معناى الله است . پس اسرائيل يعنى « عبدالله » و يعقوب چون خود را عبد خدا مىخواند ملقب به

--> ( 1 ) . ما به سوى تو بازگشت كرده‌ايم . ( اعراف : 156 ) . ( 2 ) . ر . ك : راغب اصفهانى ، معجم مفردات الفاظ القرآن ( دار الكاتب العربى ، تحقيق نديم مرعشلى ، 1392 ه . ق ) ص 544 . ( 3 ) . ناصر مكارم شيرازى به همراه جمعى از نويسندگان ، تفسير نمونه ( تهران ، دار الكتب الاسلاميه ، 1353 ) به نقل از تفسير ابوالفتوح ، ج 5 ، ص 300 .