عبد اللّه حاجى صادقى
106
سيماى يهود در قرآن (فارسى)
عقايد باطل خود را نمىيابند به مسخره كردن دين و مقدسات و ارزشها و حتى اعمال و مناسك مذهبى روى مىآورند . « 1 » 2 - اين روش زشت و غير انسانى در گذشته يهود سابقه داشته و انبياى گذشته نيز مورد استهزاء و تمسخر بنى اسرائيل قرار مىگرفتند ، ولى همين استهزاء سرانجام آنها را گرفتار كرد . قرآن براى دلدارى به پيامبر در برابر استهزاى مخالفان مىفرمايد : ( با اين حال نگران نباش ) جمعى از پيامبران پيش از تو را استهزا مىكردند . اما سرانجام آنچه را مسخره مىكردند دامانشان را گرفت . « 2 » 3 - ايمان و ديندارى دو ركن دارد ؛ تولى و تبرى : پذيرش ولايت خدا و برائت از ولايت رقيبهاى خدا . با پذيرش دوستى و ولايت آنان كه اعتقادات و مقدّسات مسلمانان را محترم نمىشمارند نمىتوان ادعاى ديندارى و ايمان نمود بنابراين اين افرادى كه غيرت دينى نداشته و با تكيه بر اصل تساهل و تسامح يا تكثرگرايى دينى با كسانى كه اعتقادات و باورهاى آنها را به سخره و بازى مىگيرند در ارتباط و دوستى و
--> ( 1 ) . در آيه بعد اين استهزاء را در رابطه با عبادات نيز مطرح كرده و در ادامه آيه قبل مىفرمايد آن هنگامى كه ( اذان مىگويند و مردم را ) به نماز فرامىخوانيد آن را به مسخره و بازى مىگيرند اين به خاطر آن است كه آنها جمعى نابخردند . ( 2 ) . سورهء انعام ، آيهء 10 .