اميرمؤمنان على ( ع ) حركت كردند ، دوازده هزار و يكنفر بودند ، و زيدبن صوحان از جملهء رؤساى آنها بود . « 1 » زيد و عايشه عايشه به منظور كسب حمايت هر چه بيشتر از افراد سرشناس و معروف ، نامه‌هايى براى آنان مىنوشت ، و آنان را به يارى خود و ترك جانب على ( ع ) دعوت مىكرد . چنان كه گذشت نامه‌اى هم به زيد نوشت ؛ متن نامه اينست : از عايشه امّ المؤمنين حبيبهء رسول خدا ( ص ) به فرزند خالصش زيدبن صوحان . اما بعد ، نامهء من كه به دستت رسيد به سوى ما بيا ، و ياريمان كن ، و اگر اين كار را نكردى پس مردم را از يارى على بازدار . زيد در جواب نامه نوشت : اما بعد ، من فرزند خالص تو هستم اگر كناره گرفتى و به خانه‌ات برگشتى ، و در غير اين صورت من اولين كسى هستم كه با تو مبارزه خواهم كرد . « 2 » زيد در واقعهء جمل زيد با تلاش و كوشش بسيار موفّق شد حدود دوازده هزار رزمنده را در كوفه بسيج كند ، و آنان را با تنى چند از ياران خود به سوى بصره حركت دهد . « 3 » پس از پيوستن زيد و نيروهاى رزمى كوفه به على ( ع ) ، آن حضرت به هنگام آرايش نظامى سپاهيان خود ، زيد را به فرماندهى قبيلهء عبدالقيس منصوب فرمود . « 4 »

--> ( 1 ) . اعيان الشيعه ، ج 7 ، ص 102 . ( 2 ) . اعيان الشيعه ، ج 7 ، ص 104 . ( 3 ) . تاريخ ابن اثير ، ج 3 ، ص 232 . ( 4 ) . اعيان الشيعه ، ج 7 ، ص 104 ؛ الأصابه ، ج 1 ، ص 583 ؛ استيعاب مطبوغ در حاشيهء اصابه ، ج 1 ، ص 560 .