پژوهشكده تحقيقات اسلامى

58

سرداران صدر اسلام (فارسى)

امور دنيوى و مظاهر فريبندهء آن نداشته ، و از تعلّقات مادّى و خطرات ناشى از آن وارسته بوده‌اند . شخصيّت والاى زيد و برادرانش به گونه‌اى است ، كه معاويه از عقيل‌بن ابى طالب درخواست مىكند كه ياران امير مؤمنان على ( ع ) را برايش توصيف كند ، و پيش از همه آل صوحان را معرفى كند . عقيل در پاسخ معاويه عبدالله و زيد را چنين تعريف و توصيف كرد : و امّا زيد و عبدالله دو نهر بزرگ و روان هستند ، كه ناآرامى در آنها آرامش مىيابد ، و آبادىها به آن دو سيراب مىشود ، مردانى با جدّيت هستند كه بازى در ايشان راه ندارد . « 1 » زيد قارى قرآن زيد با صحابيان و الا مقام رسول خدا ( ص ) مصاحبت و مجالست داشت و پيوسته از محضر آنها كسب فيض مىنمود ، و به فراگيرى علوم قرآن و معارف اسلامى همّت مىگماشت . از اين رو زيد با سلمان فارسى رابطه‌اى بسيار دوستانه داشت . غيلان‌بن جرير گويد : زيدبن صوحان با سلمان برادر خوانده بودند ، و به خاطر علاقه و محبت زيادى كه زيد نسبت به سلمان داشت ، كنيهء ابو سلمان بر خود نهاده بود . « 2 » ابو سليمان نقل كرده است كه : چون سلمان فارسى وارد مدائن شد ، نزد او رفتيم تا قرآن بخوانيم . سلمان به ما گفت : قرآن عربى است ، آن را پيش يك عرب زبان بخوانيد . پس زيد عهده دار تعليم قرآن شد وسلمان مراقب او بود و هر گاه دچار اشتباهى مىشد سلمان به او تذكر مىداد . « 3 »

--> ( 1 ) . اعيان‌الشيعه ، ج 7 ، ص 101 ؛ مروج الذهب ، ج 3 ، ص 37 . ( 2 ) . تهذيب تاريخ دمشق ، ج 6 ، ص 13 . ( 3 ) . همان مدرك ، ص 15 .