اى پسر عباس ! شما صلهء رحم را قطع كرديد ، و امام وپيشواى خود ( عثمان ) راكشتيد ، رفتار خدا را باخود چگونه يافتيد ؟ آنچه را مى خواستيد به دست نياورديد ، و به آرزوى خود نرسيديد . اگر خدابخواهد شما رانابود ، و ما رابر شما پيروز مىكند . ابن عباس او رابه جنگ تن به تن فرا خواند ، ولى او از مبارزه باوى امتناع كرد . ابن عباس آن روز جنگ سخت ونمايانى كرد ، به گونه‌اى كه همه را تحت تأثير دلاورى ها وقهرمانىهاى خود قرار داد . « 1 » فرمانده كلّ ، از سپاه خود سان مىبيند در صبحگاه سىهفتمين روز جنگ صفين ، نخست سعيد بن قيس همدانى با پرچمها وسواران تحت امرش در پيشگاه اميرمؤمنان على عليه السلام ايستاد . آنگاه مالك اشتر با سپاهيان خود نزد آن حضرت آمد . سپس حجر بن عدى كندى ، وقيس بن سعد بن عباده و همچنين عبدالله بن عباس ، وسليمان بن صردخزاعى ، و مغيرة بن خالد ، واحنف بن قيس ، ورفاعة بن شدّاد ، وجندب بن زهير ، ( همگى باكليّهء نيروهاى تحت امر دربرابر على عليه السّلام قرار گرفتند و امير مؤمنان على عليه‌السّلام درحالى كه زره رسول خدا ( ص ) رابرتن ، و يك جفت‌كفش سبز رنگ برپا داشت ، و شمشير پيامبر ( ص ) را به كمر بسته ، وسپر چرمين آن حضرت راحمايل كرده ، وچوبدستى رسول خدا ( ص ) را در دست گرفته‌بود ، ازلشكر خود سان ديد . سپاهيان نيز به آن بزرگوار سلام كرده و به قرارگاههاى خود رفتند . « 2 »

--> ( 1 ) . تاريخ طبرى ، ج 5 ، ص 13 ؛ كامل ، ابن‌اثير ، ج 3 ، ص 295 ؛ شرح نهج‌البلاغه ، ابن ابىالحديد ، ج 5 ، ص 179 ؛ وقعهء صفين ، ص 221 ؛ مروج الذهب ، ج 2 ، ص 379 . ( 2 ) . مناقب ، خوارزمى ، ص 171 .