يعنى من خير و خوبى را در تو مى يابم و آن را مى شناسم و خدا مىداند كه در اين سخن صادق هستم و چشم به من خيانت نمى كند . تو پيامبر خدا هستى و از هر كس از شفاعت در روز حساب محروم ماند ، قضا و قدر الهى او را سبك و كم ارزش كرده است . از خداوند مىخواهم يكى هايى را كه به تو ارزانى داشته است ، ثابت و متداوم بدارد ، مانند ثبات موسى وپيروزى ، مانند پيروزى گذشتگان كه خداوند نصيب آنها كرد . در اينجا پيامبر ( ص ) نيز او را دعا كرده و فرمودند : « خداوند نيز تو را ثابت قدم بدارد اى پسر رواحه . » اين دعاى پيامبر صلّىاللّه عليه و آله دربارهء او به هدف اجابت مقرون شد و به نيكوترين وجهى در مسير حق ثابت قدم و پايدار ماند ، تا به درجهء رفيع شهادت نايل گرديد و به لقاء اللّه پيوست . عبداللّه ، شاعر متعهّد زمانى كه آيهء شريفهء زير نازل گرديد : « وَالشُّعَراءُ يَتَّبِعُهُمُ الْغاوُونَ » « 1 » انسانهاى گمراه از شعراء تبعيّت و پيروى مى كنند . عبداللّه بن رواحه و كعب بن مالك و حسان بن ثابت نزد رسول خدا آمدند و گفتند : خداوند مىداند كه ما از زمرهء شعراء هستيم بنابراين ما هم توسّط اين آيه قرآن مورد مذمّت قرار گرفته ايم . در اين موقع بلافاصله آيه ذيل نازل گرديد :

--> ( 1 ) . شعراء ، آيه 224 .