« اى زياد ! سليمان بن صرد ، حجربن عدى ، شبث بن ربعى ، ابن كوّا ، و عمروبن حمق را در نماز جماعت حاضر كن . » « 1 » شعرى از عمرو پس از پايان جنگ صفين و داستان اسفبار حكميت ، غم و اندوه بر عمرو فشار آورد . و اين احساس دردناك از درون او به صورت شعرى نمودار گشت ، كه بر زبان عمرو جارى شد و آن را زمزمه كرد . « چون همسرم بى خوابى مرا ديد گفت : از اصحاب صفين چه چيزى تو را چنين هيجان زده كرده است ؟ مگرتو از گروهى نيستى كه خداوند ، به وسيلهء آنان ديگران را هدايت مىكند ؟ گروهى كه نه ستم مىكنند و نه دنبال گمراهى مىروند . در پاسخ همسرم گفتم : من از سرانجام امورى كه در پيش است نگرانم ، از دگرگونى حال اين قوم بيم دارم ، تو آزرم نگهدار و بيشتر از اين از من مپرس . » « 2 » معاويه و عمروبن حمق وفاى به عهد ومحترم شمردن تعهدات ، يكى از خصلت‌هاى بارز مردان خدا است . قرآن كريم در موارد زيادى دربارهء آن سفارش كرده ، و آن را از ويژگيهاى مؤمنان شمرده است . ولى طاغوت‌ها و پيروانشان به مقتضاى خوى ناجوانمردانهء خود ، براى تعهدها و پيمان‌ها ارزش و احترامى قائل نيستند .

--> ( 1 ) . تاريخ طبرى ، ج 5 ، ص 179 . ( 2 ) . وقعهء صفين ، ص 381 .